Επίκεντρο

Δε­κα­πέ­ντε δι­η­γή­μα­τα για την Επα­νά­στα­ση του 1821 και τη Δη­μο­σι­ο­γρα­φία, γραμ­μέ­να από πε­ζο­γρά­φους της Μα­κε­δο­νί­ας και της Θρά­κης, που αντα­πο­κρί­θη­καν στην πρό­σκλη­ση του Μορ­φω­τι­κού Ιδρύ­μα­τος της ΕΣΗ­ΕΜ-Θ και συμ­με­τεί­χαν στην πρω­το­βου­λία #PRESS21...

Η δι­αί­ρε­ση Αρι­στε­ράς–Δε­ξι­άς συ­νε­χί­ζει να προσ­δι­ο­ρί­ζει την εκλο­γι­κή συ­μπε­ρι­φο­ρά των Ελ­λή­νων; Πρό­κει­ται για δι­αί­ρε­ση ή για δι­αι­ρε­τι­κή το­μή; Υπάρ­χει μια άλ­λη δι­αί­ρε­ση με­τα­νε­ω­τε­ρι­κού και με­τα­ϋ­λι­στι­κού χα­ρα­κτή­ρα– που να μπο­ρεί να την αντι­κα­τα­στή­σει; Λει­τουρ­γεί μια άλ­λη δι­αί­ρε­ση, όπως αυτής της θρη­σκευ­τι­κό­τη­τας, ως παράγοντας κα­θο­ρι­σμού της ιδε­ο­λο­γι­κής το­πο­θέ­τη­σης; Αυτά και άλ­λα πολ­λά ερω­τή­μα­τα επι­χει­ρεί­ται να απαντηθούν στο βι­βλίο Δι­αι­ρε­τι­κές το­μές και εκλο­γι­κή συ­μπε­ρι­φο­ρά στη σύγ­χρο­νη Ελ­λά­δα (2004-2018)...

Η στρα­τη­γι­κή της «δι­αρ­κούς εκλο­γι­κής εκ­στρα­τεί­ας» (permanent campaign) εμ­φα­νί­στη­κε για πρώ­τη φο­ρά στις Ηνω­μέ­νες Πο­λι­τεί­ες Αμε­ρι­κής (ΗΠΑ) στα τέ­λη του 1960 και αξι­ο­ποι­εί­ται έως σή­με­ρα...

Τις τε­λευ­ταί­ες δε­κα­ε­τί­ες, η προ­σπά­θεια να δι­α­μορ­φω­θεί μια σύγ­χρο­νη ολι­στι­κή θε­ω­ρία για την υγεία, στηριγμένη στην ενό­τη­τα σώ­μα­τος-ψυ­χής, έρ­χε­ται να κλο­νί­σει την κυ­ρί­αρ­χη ια­τρο­κε­ντρι­κή/μη­χα­νι­στι­κή αντίληψη για τον αν­θρώ­πι­νο ορ­γα­νι­σμό, προσ­δί­δο­ντας στην έν­νοια της υγεί­ας ένα ευρύ­τε­ρο και πιο ουσιαστικό πε­ρι­ε­χό­με­νο, που ανα­δει­κνύει τις σω­μα­τι­κές, ψυ­χι­κές και κοι­νω­νι­κές της δι­α­στά­σεις...

Το βιβλίο αυτό, είναι μια αφήγηση, μια καταγραφή των γεγονότων, όπως τα έζησε η Κατίνα Δημητρίου -κορίτσι τότε- και όπως τα περιγράφει σήμερα, εβδομήντα χρόνια μετά...

Τα ΛΟ­ΓΙΑ του Σπύ­ρου Κα­βου­νί­δη πε­ρι­γρά­φουν βι­ω­μέ­νες εμπει­ρί­ες του κυ­ρί­ως στην Αμε­ρι­κή του ροκ και της αμφισβήτησης των ’60 - ’70 και σχό­λια για τις από­πει­ρες ανα­τρο­πής των κα­τα­κτή­σε­ων εκεί­νης της επο­χής...

Η Δρ Πα­ρα­σκευή Κερ­τε­με­λί­δου, Επί­κου­ρη Κα­θη­γή­τρια του Δι­ε­θνούς Πα­νε­πι­στη­μίου της Ελ­λά­δος, κα­τα­φέρ­νει να μας εφο­δι­ά­σει με ένα εναλ­λα­κτι­κό πό­νη­μα στον χώ­ρο του βι­ο­μη­χα­νι­κού χρη­στι­κού αντι­κει­μέ­νου...

Σκο­πός της με­λέ­της μας είναι η ανά­δει­ξη του Μα­κε­δο­νι­κού Ζη­τή­μα­τος μέ­σα από μια άλ­λη εστί­α­ση: τη δρά­ση που επεν­δύ­θη­κε από τα έθνη-κρά­τη στο πε­δίο της εκ­παί­δευ­σης...

Ο ανά χεί­ρας τό­μος δι­ε­ρευ­νά τον τρό­πο με τον οποίο το Οικου­με­νι­κό Πα­τρι­αρ­χείο, το ηγε­τι­κό πνευ­μα­τι­κό κέντρο στην Ορ­θό­δο­ξη Εκ­κλη­σία με έδρα την Κων­στα­ντι­νού­πο­λη, αντι­με­τώ­πι­σε την πρό­κλη­ση των πο­λι­τι­κών εξε­λί­ξε­ων από την επο­χή της Τουρ­κο­κρα­τί­ας μέ­χρι σή­με­ρα...

Πα­ρά τις τρα­γι­κές ιστο­ρι­κές εμπει­ρί­ες που βα­ρύ­νουν το Δυ­τι­κό πο­λι­τι­σμό –με απο­κο­ρύ­φω­μα τα εγκλή­μα­τα κατά της αν­θρω­πό­τη­τας που δι­έ­πρα­ξε ο να­ζι­σμός στο όνο­μα της κα­θα­ρό­τη­τας της φυ­λής–, η ρη­το­ρι­κή του μίσους και οι δο­λο­φο­νι­κές δρά­σεις ενά­ντια στον ομα­δο­ποι­η­μέ­νο Άλ­λο δεν έχουν εκλεί­ψει στις μέ­ρες μας...

Με­τα­ξύ ιστο­ρί­ας και λο­γο­τε­χνί­ας, ιδε­ο­λο­γί­ας και αισθη­τι­κής, πραγ­μα­τι­κό­τη­τας και μυ­θο­πλα­σί­ας, μαρ­τυ­ρί­ας και απο­λό­γου για ατο­μι­κά και συλ­λο­γι­κά τραύ­μα­τα, το πα­ρόν βι­βλίο φι­λο­δο­ξεί να προ­σφέ­ρει μια νέα προ­σέγ­γι­ση στα πιο αμ­φι­λε­γό­με­να έρ­γα του Ρό­δη Ρού­φου, το Χρο­νι­κό μι­ας σταυ­ρο­φο­ρί­ας (1954-1958/1972) και τη Χάλ­κι­νη Επο­χή (1960), και μια συ­γκρο­τη­μέ­νη από­πει­ρα έντα­ξής τους στην επο­χή και στο ευρύ­τε­ρο κοι­νω­νι­κο­πο­λι­τι­κό, ιδε­ο­λο­γι­κό και πνευ­μα­τι­κό κλί­μα, όπου τα μυ­θι­στο­ρή­μα­τα αυτά δη­μι­ουρ­γή­θη­καν, αλ­λά και κρί­θη­καν...

Στο πα­ρόν βι­βλίο, επι­δι­ώ­κε­ται η ανά­δει­ξη της στε­νής σχέ­σης ανά­με­σα στο εκ­παι­δευ­τι­κό σύ­στη­μα και στην ιδε­ο­λο­γία του ελ­λη­νι­κού εθνι­κι­σμού, κα­τά την επι­δί­ω­ξη του τε­λευ­ταίου να επι­τύ­χει την πο­λυ­πό­θη­τη εθνι­κή ομοι­ο­γέ­νεια...

Η συ­ζή­τη­ση ήταν θυ­ελ­λώ­δης...

Δύο οικο­γέ­νει­ες θα­λασ­σο­δέρ­νο­νται μέ­σα στα αφρι­σμέ­να κύ­μα­τα της Ιστο­ρί­ας, από το 1880 έως το 1923...

Τα πιο πολ­λά κεί­με­να του βι­βλίου γρά­φτη­καν στη δι­άρ­κεια της δί­χρο­νης κα­ρα­ντί­νας ως αντι­κα­τα­θλι­πτι­κή ενα­σχό­λη­ση του νου και των χε­ρι­ών κα­τά της μά­στι­γας του κο­ρο­νο­ϊού...