Θράκα

ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ ■ Μνήμη Aλέκου Λύτρα ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ Συνάντησα σ’ ένα καφενείο φανταστικό, της νιότης μου [ ανάμεσα φθινοπωρινής κι εαρινής, στην ισημερία μιας πέμπτης εποχής ] τον Αλέκο και τη Μυρτώ αγαπημένους φίλους, δυνατά μυαλά...

Φαγωνόταν η άσφαλτος, ο χρόνος πασπάτευε τα μετρήματά του με σκέψεις ακίνητες κι εικονογραφημένες κι έτσι πάντα κάτι αραίωνε από πάνω της...

στον μικρότερο βήχα ...

Επ...

Μοναξιά Η μοναξιά γ...

(…) Σιωπή μαρμάρινη κρατεί, κανένας δεν σαλεύει, μονάχα ο νιος σηκώνεται και λέει του βασιλιά του: «Εγώ είμαι άξιος και καλός τον δράκο να νικήσω»...

Ο νους δεν πάει —πα...

Δεξιώσεις Έντρομη χτύπησε την πόρτα μου η νύχτα Σαν να την κυνηγούσαν ληστές...

Η αυτοβιογραφία των λύκων Μόνοι βαθιά μέσα στο δάσος Κι ακόμη πιο βαθιά, στον οισοφάγο, Πίσω από τα πανίσχυρα δόντια μας...

ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΣΤΗΝ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ Ακόμα κι αν προσποιούμαι πως με πλάτη ακουμπισμένη στον κορμό αυτού του πεύκου ακούω τον φρικαλέο τριποδισμό φοράδας σε μαύρη άμαξα ζωσμένη να σβήνει σε βικτωριανό στενό, κατακριτέο για τον τρόπο που δαντέλες και φτερά ανασαίνουν στο πέρασμα οπλών ακονισμένων σαν το βλέμμα αρουραίων καθώς στις υδρορροές ανεβαίνουν κι απ’ το παράθυρο γλιστρούν προς της κούνιας το νεύμα, γνωρίζω πως το μόνο που υπάρχει είναι η γκρίνια του παπιού που θα σηκώσει γκριζοκίτρινη σκόνη, πως ακόμα κι οι κούκλες στην απέναντι βιτρίνα θα μου πούνε μόνο πως η δουλειά τους είναι αγχόνη...

Επικήδειος Με τα φά...

Βιάζομαι δραματικά ...

Η ΣΚΟΥΡΙΑ Καινούργιες τώρα κλειδαριές τα σπίτια μας φυλάνε, με πιστοποίηση από εργοστάσια που δουλεμπόριο και πρόοδο συνταίριαξαν με χάρη...

Έχω βρει τη συνταγή Πρώτα ερωτεύομαι από το μυαλό έπειτα από την καρδιά ερωτεύομαι τότε από τα χέρια προχωράω στα γεννητικά όργανα και κατεβαίνω στους μηρούς ερωτεύομαι από τις γάμπες προτού καταλήξω στους αστραγάλους και από εκεί στο έδαφος πριν γκρεμοτσακιστώ ολωσδιόλου...

Ευρυδίκη: Έγερνες προς το κενό, έβλεπες τον κόσμο όλο από εκεί πάνω...