Ιωλκός

Κομβικές στιγμές της ζωής των ηρώων φωτίζονται, όταν εκείνοι έρχονται αντιμέτωποι με τον εαυτό τους και τα προσωπικά τους αδιέξοδα...

Ο ξενιτεμένος Αλέξης αναπολεί τον πλατωνικό έρωτα της νιότης στην Ελλάδα της καταπιεσμένης σεξουαλικότητας...

Τα πρώτα βήματα αποτελούν μια προσπάθεια του δημιουργού να αλληλεπιδράσει, συνέπεια που οφείλει απέναντι στο όνειρο… Στον πυρήνα της συλλογής συναντώνται ζητήματα υπαρξιακής αναζήτησης, αγάπης, έρωτα, απώλειας, θανάτου και θλίψης, που χαρακτηρίζονται από λυρικά και δραματικά στοιχεία...

Στη νέα της ποιητική συλλογή, από τις εκδόσεις Ιωλκός, η Χρύσα Τσαρούχη, δανείζεται τον τίτλο Η αρχή της αβεβαιότητας από την κβαντομηχανική...

Η παρούσα έκδοση ακολουθεί κατά γράμμα την επιθυμία του γαλλόφωνου ποιητή, δοκιμιογράφου, πολιτικού αναλυτή και πεζογράφου Δημήτρη Τ...

Στα σαράντα τέσσερα ποιήματα της συλλογής, κύρια θέματα είναι ο έρωτας, ο θάνατος, ο αναστοχασμός μέσα στη Φύση, η εύρεση του υποκειμένου, πίσω και πέρα από το «πράγμα»,

Κουκούλι – περίβλημα και χώρος προστασίας, όπου αναπτύσσεται η κάμπια ενός εντόμου και μετατρέπεται σε χρυσαλλίδα, για να εκκολαφθεί στο τέλος ως ένα πλήρως αναπτυγμένο ενήλικο έντομο, το ακμαίο...

Με ανάμεικτα συναισθήματα αβεβαιότητας, ανασφάλειας και φόβου βλέπει το μέλλον ο συνταξιουχικός κόσμος...

Οι ήρωες των διηγημάτων, άνθρωποι διαφορετικών γενεών, ανεξαρτήτως φύλου, εθνικότητας, καταγωγής, πίστης, κοινωνικοοικονομικού επιπέδου και σεξουαλικού προσανατολισμού, συγκατοικούν στην ίδια άυλη γειτονιά, άτοποι κι άχρονοι...

Η συλλογή αποτελεί απόδραση από τον αχανή βυθό του σκότους στο αέναο φως του ήλιου...

Η συλλογή πραγματεύεται τον ανθρώπινο ψυχισμό με τα συμπλέγματα και τις νευρώσεις του...

Η δημιουργός μας συστήνεται μέσα από την παραστατική, ευρηματική, ρεαλιστική, φιλοσοφημένη και ρομαντική ματιά της...

Δεκατρείς ποιητικές ιστορίες που προσπαθούν ν’ ανοίξουν διάλογο με την πραγματικότητα, αλλά συνήθως αστοχούν και ύστερα παραμένουν μετέωρες και ατελείς...

Το παρμπρίζ αυτής της Ντελόριαν δε χρειάζεται υαλοκαθαριστήρα για τη σκόνη του χρόνου...

Χρειαζόταν να κάνει οπωσδήποτε κάτι...