Η παιδική ηλικία είναι ίσως το βασικότερο συστατικό της ανθρώπινης φύσης...

Με δεδομένο το γεγονός πως αδυνατίζει η σκιά των μεγάλων μορφών του παρελθόντος και πως οι δύο λογοτεχνικές γενιές που σημάδεψαν τα μεταπολιτευτικά χρόνια άγγιξαν τα όριά τους, συν το ότι μια νέα γενιά μοιάζει να κινείται αυτόνομα, σε ανεξερεύνητες διαδρομές, το συνέδριο έστρεψε την προσοχή του προς παρόμοιες θεματικές, λαμβάνοντας υπόψη και την αναμενόμενη, παράλληλη μεταβολή της περιβάλλουσας λογοτεχνικής ατμόσφαιρας — στοιχείο για άλλους θετικό και για άλλους αρνητικό...

Περιμένοντας να πέσουν όλα τα τείχη (ανάμεσα στα έθνη ή αυτά που υψώνονται γύρω απ’ τις ανθρώπινες αλλοτριωμένες σχέσεις), γιγάντιοι αγώνες εξελίσσονται εντός των χωρών μας, στα σωθικά της κοινωνίας μας, στο εσωτερικό των οικογενειών μας, μέσα μας...

Σαν τσακισμένο δέντρο στην κόψη του γκρεμού, σε στείρα γη, χωρίς ρίζες να τον κρατούν· αισθάνεται ο Άλκης, όταν ξαφνικά βρίσκεται μακριά από την οικογένειά του και η ζωή τον καλεί να κινητοποιηθεί και να πάρει δύσκολες αποφάσεις...

Ο μεσήλικας κεντρικός χαρακτήρας ανακαλύπτει τη διαφθορά στον οργανισμό όπου εργάζεται από πολύ νέος...

Η δημιουργός αναζητά την αλήθεια που κρύβεται στον πόνο του ανθρώπου που ζει την απώλεια ενός προσφιλούς του ατόμου...

Λόγος χειμαρρώδης...

Το κείμενο λέει πολύ σημαντικά πράγματα...

Όσα άντεξαν στα κύματα του χρόνου κι απόμειναν πεισματικά γαντζωμένα στο βράχο της μνήμης, στολίδια επώδυνα να φωσφορίζουν στο σεληνόφως...

Αλήθεια έμεινε κάτι για να το ανακαλύψουμε; Ένα αιρετικό ταξίδι εξερεύνησης του άφατου μέσα μας και στον έξω κόσμο αποτελούν τούτα τα 41 ποιήματα σύγχρονης ποίησης, σε στίχους άμετρους που ’ναι, ωστόσο, αποτυπωμένοι με φωσφορική μελάνη, αόρατοι τη μέρα, που λαμπυρίζουν στο σκοτάδι...

Οι τόποι που συναντήσαμε είναι μικρές επιστροφές σ’ έναν ακριβό όσο και αλλοτινό εαυτό...

Περιπλάνηση, επιπλέουσα συνθήκη, συντεταγμένες από λέξεις...

Όταν πλέκουμε ένα όνειρο, χρησιμοποιούμε το μυαλό μας σαν σμίλη και την ψυχή μας σαν κουβάρι...

Οι ζωές της Μυρτώς και του Ανδρέα διασταυρώνονται τυχαία, καθώς βιώνουν με διαφορετικό τρόπο την απώλεια που προκάλεσε το ίδιο δυστύχημα...

Για όσους έχουν προσπελάσει ή ακόμη παρατηρήσει την ιμπρεσσιονιστική Εικαστική Τέχνη, θα κατανοήσουν ότι οι Σκιαγραφήσεις μεταφέρουν με το Λόγο κάτι από τη φευγαλέα Εντύπωση, le ressenti aussi, την ανάμειξη των χρωμάτων, την κατάργηση των ορίων, τη συγχώνευση των μετώπων...