Αγαπάτε τα φαντάσματα; Τις αέρινες μορφές που τριγυρνάνε στο σκοτάδι και στα όνειρα μας; Τα στοιχειωμένα κτήρια που το τρίξιμο ενός σκαλιού σε κάνει να ανατριχιάσει;

Αγαπάτε τους μαγικούς κόσμους της φαντασίας; Ονειρεύεστε το απέραντο σύμπαν, την ελευθερία από τα δεσμά της μικρής μας Γης;

Αγαπάτε τις ιστορίες με τα ζόμπι; Τις ιστορίες με τους Walking Dead, με την ακόρεστη πείνα για φρέσκια ανθρώπινο σάρκα; Τα κάποτε ανθρώπινα πλάσματα που πλησιάζουν τα θύματα τους παραπατώντας με απλωμένα χέρια που στάζουν αίμα;

Waiting for the dark...

Τα φώτα ανοίγουν και στη σκηνή βλέπουμε έναν εξωγήινο άντρα που παρατηρεί τον εαυτό του στον καθρέφτη του μπουντουάρ του...

Εστίασε στο σκοτάδι για λίγο και θα δεις τελικά ότι...

Όταν ξεκίνησαν τα όνειρα, η Φαίδρα ήξερε ότι είχε έρθει η ώρα να περάσει τη Δοκιμασία...

Την ιστορία του Πινόκιο, λίγο πολύ, όλοι τη γνωρίζουμε...

Η Δρακώνια είναι μία ήπειρος που ονομάστηκε έτσι λόγω της ομοιότητάς της με δράκο...

Ένας νέος σκεπτόμενος ενεργός πολίτης, ο Μηνάς Κωστουλιανός και ο πολύ μεγαλύτερος φίλος του, ο Βίκτωρ Κυριόζος, που θα μπορούσε να είναι και μέντορας του, γνωρίζονται στην διάρκεια της πανδημίας ενώ βιώνουν τις πολλαπλές συνέπειες της, όπως όλοι οι άνθρωποι γύρω τους...

Στην μικρή κοινωνία της Οδούπολης όλοι ζούνε ευτυχισμένοι, ήσυχα χωρίς τίποτα να διαταράσσει την απλή και ήρεμη ζωή τους...

Βαθιά μέσα στην σκοτεινή αγκαλιά της Γης, οι τελευταίοι άνθρωποι επιβιώνουν με δυσκολία σε μία άχαρη καστική κοινωνία που μαστίζουν ο υπερπληθυσμός, η πείνα και η τυραννική ηγεσία των Τομεαρχών...

Wegen einer Verletzung der physikalischen Gesetze in unserem bekannten mythischen Tal Shangri-la, unternimmt Hegel einen Abstieg zum Kern der Erde...

Due to a violation of physical laws in the domain of our known mythical Shangri-la, Hegel attempts a descent into the Earth’s core; it is the reader’s call to judge if this downhill pilgrimage and upside- down pedagogy reminds more of Dante’s “Divine Comedy” or the “Journey to the Center of the Earth” by Jules Verne...

«Το πρώτο πράγμα, που ονόμασε το μάτι του Θεού, είναι η μοναξιά και όχι η καλοσύνη»...