Συμπαντικές Διαδρομές

Το βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας αναμετράται ταυτόχρονα με το εκτενέστερο και το συντομότερο είδος λογοτεχνικής έκφρασης• το ηρωικό έπος και το χάικου...

Όχι, δεν πίστεψα ποτέ ότι ΔΕΝ γνώριζε η κοινωνία τι «παίζονταν» πίσω από τις βαριές ασήκωτες πόρτες με τους τεράστιους σύρτες, όπου κι αν είχαν τοποθετηθεί, να ενώνει δυο μαντρότοιχους που περικλείνανε τη «βρωμιά», την ανομία, την παραβατικότητα...

Ο Άλαν Κόμπγουελ βασανίζεται από έντονους πόνους στη μέση του...

Η υπόθεση Λέανδρος, μία αστυνομική αναφορά γεμάτη ερωτηματικά, η απόπειρα αποκρυπτογράφησης των ευρημάτων/αντικειμένων του θύματος και η επέμβαση ενός εγκληματολόγου δέκα τρία χρόνια αργότερα τεντώνουν επικίνδυνα το σκοινί της αλήθειας...

Για τα παιδιά του φθινοπώρου, της θάλασσας, του παραμυθιού και του ονείρου...

Το Κουνουπέλι δεν είναι η παραλία που φαίνεται...

Ο Αρουραίος, ήταν ένας άνθρωπος με αμφίβολο ποιόν...

... Και να, χωρίς δε...

Κοιτάζω στον καθρέφτη, αυτή την ξένη γυναίκα, τη γυναίκα που μου είναι ξένη...

Από την ημέρα που άρχισε να εργάζεται στην τοπική εφημερίδα της πόλης της η Μαρτίνα, ούτε που φανταζόταν το αλλόκοτο θέμα του ρεπορτάζ που θα της ανέθετε ο εργοδότης της και τις προεκτάσεις που θα έπαιρνε...

Το παρόν λογοτεχνικό βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας αποτελείται από δεκαπέντε διηγήματα και μια νουβέλα τα οποία έχουν γραφτεί τα τελευταία χρόνια...

Η ιστορία πραγματεύεται την έννοια του άλλου, ο οποίος εμφανίζεται ως απειλή αποσύνθεσης και διάλυσης, ως μία κατασκευή του φαντασιακού που τοποθετείται στο στάδιο της αναγνώρισης του κόσμου και του εαυτού και στις διαδικασίες που αυτή συνεπάγεται, δηλαδή στη διάκριση καλού και κακού, επιτρεπτού και απαγορευμένου...

Μια πράσινη συσκευασία με ραδιενεργή μαρμελάδα, μια γάτα που τη λένε Τάκη, ένας τρελός τρελός επιστήμονας σε τροχιά γύρω από το Γανυμήδη και μια απρόσμενη περιπέτεια...

Κανείς τους δεν είχε προσέξει τη σκοτεινή φιγούρα που στεκόταν δίπλα στον Χάρι, μέσα στο σκοτάδι...

Με το που πέρασαν το κατώφλι της απόκοσμης λέσχης θα νόμιζε κανείς πως ο χρόνος όχι μόνο σταμάτησε, αλλά τη μετέφερε χωρίς δεύτερη σκέψη στο κάστρο που δέσποζε η αιμοδιψής παρουσία του Κόμη Δράκουλα...