Συμπαντικές Διαδρομές

Βράδυ Παραμονής Πρωτοχρονιάς...

Είναι φίλος ή εχθρός ο Ταξιδιώτης; Παρατηρώντας με το τηλεσκόπιο τον νυχτερινό ουρανό, ο Ρέηνορ Κάρραρ, νεαρός κοσμολόγος στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, κάνει μια συνταρακτική ανακάλυψη...

Από το «εφηβικό» εως το το «25» κι από τον «ηθοποιό» εως την «γοργόνα» μεσολαβούν σχεδόν είκοσι χρόνια εμπειριών, γραψίματος, σβησίματος εμπνεύσεων, ανθρώπων, που γίνονται στίχοι, φράσεις, στροφές, βιώματα, ποίημα...

Στο ανά χείρας βιβλίο που κρατάτε γίνεται μια προσπάθεια να γίνει ιχνηλάτηση, μέσα από τον γραπτό τύπο (εφημερίδες) η πορεία της ψυχικής νόσου και περίθαλψης στην Κύπρο και η εξέλιξη της δια μέσων διαφόρων περιόδων με ιδιαίτερη έμφαση σε γεγονότα που στιγμάτισαν τα ψυχιατρικά ιδρύματα και την ψυχική νόσο στον προηγούμενο αιώνα...

Ένα βιβλίο που περιέχει πολλά στοιχεία του φανταστικού, μεταξύ των οποίων και η επιστημονική φαντασία, είναι η Παλαιά Διαθήκη...

Μια ιστορία τρόμου με ήρωες παιδιά που καλό θα ήταν να μείνει μακριά από παιδιά! Η Ιφιγένεια Κοραλία Πετράκη, κόρη μιας εκ των πλουσιοτέρων οικογενειών της Εκάτης και μέλος μιας παρέας αθυρόστομων και αμείλικτων κοριτσιών, που της ασκεί ψυχολογική και σωματική κακοποίηση, βρίσκει τραγικό θάνατο μετά από ένα πολύνεκρο δυστύχημα, την πρώτη μέρα του Σεπτέμβρη...

Σε όποια υπηρεσία, κατάστημα ακόμη και κοινωνικό χώρο έπρεπε να χτυπά κάποιος barcode ώστε να φαίνεται πού βρίσκεται, τι κάνει εκεί και πότε θα φύγει...

Σχεδόν μισή χιλιετία μετά από έναν τρομερό πόλεμο που κατέστρεψε τον πολιτισμό, στην παραθαλάσσια κοινότητα της Νέας Αρκ, οι κάτοικοί της που πιστεύουν ότι αποτελούν το τελευταίο προπύργιο του πολιτισμού, ζουν ακόμα στην σκιά του μεγάλου λοιμού, ενός βιολογικού όπλου που αποδεκάτισε τους προγόνους τους, στο τέλος της Έκτης Χρυσής Εποχής...

Ξυπνώ απότομα...

Η Σοφία με τον σύζυγο της Σαμ και τον γιο τους, Αντρέα, παρέα με ένα φιλικό τους ζευγάρι, παραθερίζουν, αμέριμνοι στο Πουκέτ όταν το τσουνάμι ξεσπά...

Οι θρύλοι της αρχαιότητας ξυπνούν...

Το 2025 ήταν το έτος σταθμός για ένα καινοτόμο μέλλον που θα άφηνε πίσω του κάθε απαρχαιωμένη αίγλη, κάθε ψήγμα περιβαλλοντικής ρύπανσης και κάθε αρχέγονη τεχνολογία...

Όλα άρχισαν από ένα ...

… Τότε, δύο μεγάλα κλαδιά εκατέρωθεν φάνηκαν να αποτραβιούνται αργά-αργά σαν κουρτίνες θεάτρου, αποκαλύπτοντας τον ωκεανό...

Είχε αφήσει την Αλ Ουλά πίσω της...