Ψυχογιός

Ελάτε να γιορτάσουμε...

Καθώς πλησιάζουν τα Χριστούγεννα, τα πάντα μπορούν να συμβούν! Ένας χιονάνθρωπος ζωντανεύει, ένας τάρανδος χάνει τον δρόμο του, ένα πολύ ξεχωριστό γράμμα ξεχνιέται… Κάθε ιστορία σάς προσκαλεί να ονειρευτείτε, να γελάσετε και να μοιραστείτε μια γλυκιά στιγμή, απολαμβάνοντας τη μαγεία των Χριστουγέννων...

Οἱ Φοιτηταί, τὸ ὡραῖον δραματάκι, ποὺ εἶχε τόσην ἐπιτυχίαν φέτος, εἰς τὸ Θέατρον τῆς Ἑταιρείας, δὲν θὰ εἶναι παρὰ ἐν ἐπεισόδιον μόνον εἰς τὸ μεγάλο αὐτὸ μυθιστόρημα, ὅπου θὰ περιγράφεται πλατειὰ ὅλη ἡ φοιτητικὴ ζωή...

ΤΑ ΑΓΟΡΙΑ ΤΟΥ ΤΟΜΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΥΝ ΜΕ ΜΙΑ ΑΚΑΤΑΜΑΧΗΤΗ ΚΑΙ ΣΠΑΡΑΚΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΓΑΠΗΣ Ο Τζέραρντ «Γκίμπσι» Γκίμπσον, το πειραχτήρι του Τόμεν, είναι γεννημένος κωμικός...

Λένε πως αμαρτίαι γονέων παιδεύουσι τέκνα...

Άνδρος 1942...

Η Ζωή είναι μια γυναίκα που δεν κατάφερε ποτέ να απολαύσει το «εδώ και τώρα», αφού σε όλη της τη ζωή προσπαθούσε να προσαρμοστεί στο «μετά»...

Το ’χεις διαβάσει υποθέτω – φαίνεται πως σ’ εποχές γεωλογικών αναστατώσεων, εκατομμύρια χρόνια πριν, και μάλιστα ακριβώς εκεί, σ’ αυτή την πιο παλιά απ’ όλες τις ηπείρους, υποχώρησαν τα νερά, και κάποιοι πρόγονοι των σημερινών ψαριών βρέθηκαν στη στεριά, μερικά ψόφησαν, άλλα όμως κατάφεραν να προσαρμοστούν, σιγά-σιγά ανέπτυξαν από τα βράγχια πνεύμονες, τα πτερύγιά τους έγιναν φτερά, σιγά-σιγά μεταμορφώθηκαν σε πουλιά...

Είκοσι τέσσερις ιστορίες για τις οικογένειες που μας έφτιαξαν και μας τραυμάτισαν, τις πατρίδες που κουβαλάμε χωρίς να τις έχουμε διαλέξει, τις γλώσσες που χάσαμε, τις μνήμες που επιμένουν, και το γάλα εβαπορέ που ήπιαμε αραιωμένο πριν φύγουμε για το σχολείο...

Ένα ανοιξιάτικο πρωινό, ένας ηλικιωμένος άγνωστος φτάνει στη μικρή πόλη Γκόλντεν, στον αμερικανικό Νότο...

Η Χάνα μπορεί να μην έχει τίποτα, αλλά δε χάνει την ελπίδα της...

Ψηλά στις Ελβετικές Άλπεις, δεσπόζει το Ξενοδοχείο Γκραντ Άλπαϊν...

Δύο καβγατζήδες ηλικιωμένοι άντρες στο Τσενάι, στην Ινδία, βιώνουν μια προσωπική τραγωδία με φόντο μια εθνική καταστροφή...

Δε θα χαμηλώνεις τα μάτια σου, καλό μου! Θα κοιτάς ψηλά… ψηλά και μακριά! Η ταπεινότητα δεν είναι ούτε η συστολή μας, ούτε η ανοχή μας στο σκοτάδι των άλλων...

Στο πρώτο μυθιστόρημά του μετά τη βράβευσή του με το Νομπέλ (2017), ο Καζούο Ισιγκούρο αφηγείται την ιστορία της Κλάρας, μιας Τεχνητής Φίλης με εκπληκτική παρατηρητικότητα και ιδιαίτερη ευαισθησία, η οποία από τη θέση της στο κατάστημα, όπου πωλείται, παρακολουθεί με προσοχή τη συμπεριφορά όσων έρχονται για να ρίξουν μια ματιά, αλλά και όσων περνούν απ’ έξω, στον δρόμο...