Πανεπιστήμιο και δικτατορία είναι εν πολλοίς έννοιες αντιφατικές...

Πώς ήταν η κοσμοπολίτικη Σμύρνη στις αρχές του 20ού αιώνα; Πώς ζούσαν οι Έλληνες δίπλα στις άλλες κοινότητες; Γιατί ήταν τόσο μοναδικό αυτό το λιμάνι της Μεσογείου, που ακόμα και σήμερα, 90 χρόνια μετά την Καταστροφή, συνδέεται με τη χαρά της ζωής για τα καλά χρόνια και με τους θρήνους για την καταστροφή που ήρθε ξαφνικά τον Σεπτέμβριο του 1922; Μέσα από άγνωστο αρχειακό φωτογραφικό υλικό, που σταχυολογήθηκε και συντηρήθηκε προσεκτικά από τη μη κερδοσκοπική εταιρεία Πρωτέας στην Αμερική, στην Ευρώπη, την Τουρκία και την Ελλάδα, η σκηνοθέτης Μαρία Ηλιού και ο ιστορικός σύμβουλος Αλέξανδρος Κιτροέφ ξεδιπλώνουν την ιστορία της Σμύρνης, από τα χρόνια του κοσμοπολιτισμού ως την εποχή της Καταστροφής του Σεπτεμβρίου 1922...

Η διακοσιετηρίδα της Ελληνικής Επανάστασης αποτελεί ιστορικό ορόσημο πρώτου μεγέθους...

Στόχος του βιβλίου είναι να καταγράψει τη μετάβαση της ελληνικής κοινωνίας στα χρόνια της Μεταπολίτευσης από την πολιτισμική ομοιογένεια στην πλουραλιστική ετερογένεια και τη μετατόπιση του ενδιαφέροντος από την πολιτική στην κουλτούρα, που νοείται πλέον περισσότερο ανθρωπολογικά και βιοπολιτικά παρά ουμανιστικά...

Μοναδικό βιβλίο για όσους θέλουν να κρατήσουν στη μνήμη τους μια αλησμόνητη πόλη...

Οι μνήμες, οι διηγήσεις, τα ήθη και τα έθιμα, οι μουσικές, οι μυρωδιές και τα χρώματα...

Το Αίγιο, όπως και άλλα μέρη της Ελλάδας, αποτέλεσε τόπο έμπνευσης, δημιουργίας και έκφρασης για τον Θόδωρο Αγγελόπουλο και βασικό σκηνικό για τις ταινίες του «Θίασος» και «Μελισσοκόμος»...

Το έτος 1922 έχει σφραγίσει ανεξίτηλα την ιστορική πορεία και τη συλλογική μνήμη του Ελληνισμού...

-

Ο ιστορικός χώρος δεν χαρίζεται, διεκδικείται...

-

Το βιβλίο καλύπτει ένα κενό στον χώρο της τοπικής εκπαιδευτικής ιστορίας και προσθέτει νέα στοιχεία που δεν είχαν συμπεριληφθεί έως τώρα στις ιστορικές αναλύσεις της γενικής ιστορίας...

-

Εδώ δεν έσβησαν ποτέ οι πυρκαγιές δεν στέγνωσαν τα δάκρυα, οι πλημμύρες Νοτιάς δε φύσηξε... Εδώ στην Κοκκινιά... δε σκύβει το κεφάλι ο πόνος δε μεταναστεύει η πίκρα δεν ξενιτεύεται ο καυμός ο πόλεμος... δεν τελειώνει Αν αφήσεις το χαράκωμα θα χαθείς Εδώ... δεν διαλέγεις δεν πεθαίνεις ζεις...

Στόχος αυτής της μελέτης είναι η ιστορικο-κοινωνιολογική ανάλυση της «στάσεως των ανυποτάκτων», ενός ένοπλου κινήματος που εκδηλώθηκε στην ενδοχώρα της δυτικής Κρήτης από το φθινόπωρο του 1921 μέχρι το τέλος του χειμώνα που ακολούθησε και είχε ως αφετηρία, αλλά και πρώτη ύλη, το κύμα των μαζικών λιποταξιών και ανυποταξιών που έλαβαν χώρα στο νησί μετά την ήττα των βενιζελικών στις εκλογές της 1ης Νοεμβρίου 1920, μεσούσης της Μικρασιατικής εκστρατείας...