«αλ φα, βη τα γα αμα δε ελ τα εψιλων...

Ένα κοινωνικό μυθιστόρημα γεμάτο χιούμορ, ανθρωπιά και κοινωνική σάτιρα, που αποδεικνύει πως οι αληθινοί ήρωες κρύβονται στις ζωές των καθημερινών ανθρώπων...

Δώδεκα ανεξάρτητα μεταξύ τους διηγήματα που οι ήρωές τους κινούνται σε διαφορετικούς χώρους, νοοτροπίες και ιστορικές συγκυρίες, έχουν όμως κοινό χαρακτηριστικό την αγάπη για τη ζωή και τον άνθρωπο...

Ένα βιβλίο φαντασίας που μεταμορφώνει την Οδύσσεια σε ένα σκοτεινό έπος γεμάτο θεούς, προδοσίες, πολιτικές ίντριγκες και ανθρώπινα πάθη...

Ο Δάντης Αλιγκέρι στη Θεία Κωμωδία είχε γράψει: «Στα μισά του ταξιδιού της ζωής αρχίζουμε να ζούμε»...

Δεν ήταν λίγοι οι ηθοποιοί που μου είπαν ότι πολλές φορές στο τέλος της παράστασης μοιράζονται τα χρήματα και αυτά που τους αναλογούν φτάνουν μόνο για μια τυρόπιτα, η οποία στην καλύτερη περίπτωση μπορεί να συνοδευτεί και από ένα αναψυκτικό...

«Κανείς στο Ρέιβενκρος δεν άκουσε τις τελευταίες του κραυγές και κανείς δεν γνωρίζει πως η μάγισσα επέστρεψε!» Tο Ρέιβενκρος είναι ένας τόπος τυλιγμένος στη σιωπή, εκεί όπου η ομίχλη δεν φεύγει ποτέ...

Όταν οι ψίθυροι ξυπνήσουν, το όνειρο θα γεννηθεί...

Καλούμαι να διηγηθώ τη γοητεία των παλαιών ξεχασμένων καιρών, που εμπνέουν αίσθηση αίγλης και περηφάνιας, που ούτε οι άνθρωποι ούτε ο χρόνος κατόρθωσαν να σβήσουν...

Ο απαλός αντίλαλος μιας απόμακρης φλογέρας...

Στην ερημιά, ο καθένας χαράζει τον δικό του δρόμο...

Η μουντές εικόνες πάντα υπήρχαν...

Ο κυρ Φώτης με τη γυναίκα του ανυπομονούσαν και φέτος την άνοιξη να βρεθούν και πάλι στο ήρεμο νησί τους...

Το βιβλίο «Πόρος – ταξιδιωτικὸ memoir» της Μαρίας Α...

Ρέοντας οι ποταμοί χαρτογραφούν την ευτυχία ΣΙΩΠΗΤΗΡΙΟ κι εν τω μέσω των θανάτων θα ξημερώσει ανθός του Παραδείσου Ωραία που κυλάει – σαν νερό χρόνο τον χρόνο ξεγλιστράμε απ’ τον χαμό κοσκινισμένα σώματα σκύβαλα που περάσαν απ’ τα δίχτυα σκορπίζουμε στις θάλασσες πλέουμε ανάλαφρα δίπλα σε πτώματα πρησμένα μαντεύουμε τα ρεύματα σκοπέλους και πτερύγια γλιτώνουμε – αθόρυβη νηοπομπή από κουφάρι σε κουφάρι κράτα δυνάμεις κράτα το στόμα σου κλειστό σώπαινε – και θα φτάσουμε θα κατακλύσουμε ακτές σκέψου οι φοίνικες σκέψου αμμόλοφοι αστέρια ακροθαλάσσι...