Οδοιπορικό στο πρώτο τέταρτο του 21ου αιώνα με τον αραμπά μιας αστροχελώνας – ένα πλανόδιο εργαστήριο μύθων, γρίφων και αντικατοπτρισμών...

Εκατόν τρεις συμμετέχοντες φιλοξενούνται με έργα τους στην παρούσα έκδοση των εκατόν είκοσι οκτώ σελίδων, που παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον όχι μόνο εξαιτίας της θεματολογίας της αλλά και της συνολικής ποιότητας που τη χαρακτηρίζει υφολογικά, γλωσσικά, αισθητικά και εκφραστικά...

Στην Κομνά Τράκα, μια πολυκατοικία αναπνέει, ακούει, κρατά μυστικά...

Άνθρωποι που μεγαλώνουν και άνθρωποι που θυμούνται· γυναίκες που κουβαλούν μέσα τους όσα έζησαν, αλλά και όσα δεν τόλμησαν να ζήσουν· έρωτες που έχουν τελειώσει χωρίς να έχουν πραγματικά χαθεί, απουσίες που εξακολουθούν να κατοικούν στην καθημερινότητα, μικρές και μεγάλες απώλειες, στιγμές όπου το παρόν ανοίγει ξαφνικά μια χαραμάδα και από μέσα της επιστρέφει το παρελθόν...

-

Η «Υπανάπτυξη κανονικότητας» είναι μια συλλογή σύγχρονης, αστικής και βιωματικής ποίησης σε ελεύθερο στίχο...

• Οικογένεια: Με ή χωρίς αυτήν πάντα όμως σε σχέση μ αυτήν, ζούμε, μεγαλώνουμε, υπάρχουμε...

Ο Στέφανος Μαρμαρινός, ένας χαρισματικός καθηγητής θεολογίας , εγκαταλείπει την Αθήνα μετά από μια σύγκρουση που γκρέμισε την καριέρα και τη δημόσια εικόνα του...

Τα δίδυμα αδέλφια Μάξιμος και Φίλιππος Σκαρλάτος, φαινομενικά ευνοημένα από τη μοίρα, βλέπουν το φως της ζωής «Τρίτη και 13», ημερομηνία που θα σφραγίσει ανεξίτηλα τη ζωή τους...

Προς ποιον πέφτεις όταν πάψεις να κρατιέσαι; Κάποιοι λένε ότι, όταν κάτι σε πονάει, δεν κάνει να το συζητάς, και, ναι, είναι βάναυσο να το συζητάς, να το αναλύεις, να προσπαθείς να το καταλάβεις, έτσι έκανα και εγώ με Εκείνη, στην αρχή νόμιζα ότι την κατάλαβα, και Εκείνη συνηγορούσε, ναι, πράγματι την κατάλαβα, και μάλιστα μόνο εγώ την κατάλαβα, και μετά, τελικά άλλαξε γνώμη, δεν την κατάλαβα, και μετά πολλά συνέβησαν, που δεν έχουν τελικά και τόση σημασία, δεν το ήξερα τότε, το ξέρω τώρα, τελικά πολύ λίγα πράγματα έχουν σημασία, ξυπνάμε και κοιμόμαστε με πολλά ερωτηματικά, ενώ, τελικά, σχεδόν κανένα δεν έχει σημασία, τώρα το βλέπω, μόνο λίγα πράγματα έχουν σημασία, και όσα έχουν όντως αυτό το πράγμα, δηλαδή σημασία, δεν μπορούν να εκφραστούν με λόγια, αυτό έχει σημασία, όμως, σήμερα αποφασίζω ότι σταματάω να τους ακούω και επιλέγω να θυμάμαι, και, αφού επιλέγω να θυμάμαι, τώρα θυμάμαι, θυμάμαι καλά, ότι κάποτε υπήρξε εκείνο το καλοκαίρι που ήταν το τελευταίο καλοκαίρι, και αυτό δεν ήταν μυστικό, το ξέραμε όταν ξεκίνησε αυτό, δηλαδή εκείνο το καλοκαίρι, ότι δεν επρόκειτο για ένα από αυτά τα καλοκαίρια της παιδικής ηλικίας που ξεκινάνε γεμάτα υποσχέσεις για ωραίες εικόνες και επαναλήψεις πεύκων, όχι, σίγουρα όχι, αυτό ήταν ένα άλλο είδος καλοκαιριού, για το οποίο δεν ξέραμε πολλά τότε, αλλά μάθαμε, συνήθως έχει πλάκα να μαθαίνεις νέα πράγματα, αλλά αυτό το νέο πράγμα ήταν φριχτό πράγμα να το μάθεις, και, δυστυχώς, εμάς κανείς δεν μας ρώτησε αν θέλουμε να το μάθουμε, απλώς μας το πέταξαν στο κεφάλι και μας είπαν…...

Στον Γ΄ τόμο των κριτικών του Γ...

Κάποτε, ένα παιδί έμαθε τι σημαίνει φόβος...

Μπορεί ένας σκύλος να έρθει από το φεγγάρι; Και πόση λαμπερόσκονη μπορεί να κρύβει μέσα της μια καρδιά;… Ο ήρωάς του, ο Σελήνιος, ζει στο φεγγάρι και είναι φτιαγμένος από μια πολύ ιδιαίτερη, φωτεινή ουσία: τη λαμπερόσκονη...

Ο Αϊ-Βασίλης μοίρασε τα πακέτα στα παιδιά και ετοιμάζεται να γυρίσει σπίτι του...

Μια τρυφερή και έξυπνη ιστορία για ένα παιδί που μαθαίνει να νικά το «Σε Λιγάκι» και να ανακαλύπτει τη δύναμη του «Τώρα»...