Όταν η ενοποιημένη δύναμη των δακρύων και του πόνου των όντων δημιουργεί ένα καταστροφικό τσουνάμι πονοτρονίων το σύμπαν αρχίζει να μηδενίζεται...

-

-

-

-

Μια ιστορία που μας γνωρίζει τον μαγικό κόσμο της θάλασσας...

Η Άρτεμης είναι μια προσωπικότητα απομονωμένη, μελαγχολική με χαμηλή αυτοεκτίμηση και αγάπη για την συγγραφή...

στο λεωφορείο Προχθ...

Διαζεπάμη Αν ο φόβος είχε φωνή θα μου ψιθύριζε να είμαι καχύποπτη με τα στρωμένα κρεβάτια να μην κλαίω όταν διαβάζω για πλειστηριασμούς στο διαδίκτυο να κρατώ στα χέρια κομμένο εισιτήριο όταν περπατώ τη νύχτα γύρω απ’ την πλατεία ―τίποτε δεν θυμίζει πλέον την περασμένη θητεία μας― να καταπίνω δυνατά συνθήματα να μην επαναπαύομαι με πνιγμούς στη Μεσόγειο να μάθω ρίμες για τις μνήμες (οι μέρες που θα ’ρθουν θα ξεδιαλύνουν τους νοικοκύρηδες από τους φοβισμένους)...

Νυχ(τ)ιά Αν φύγει τ...

Είναι μια νύχτα που μαίνεται φοβερή καταιγίδα...

Κάθε άνθρωπος επισκιάζεται από ένα ορισμένο ποσοστό αυτοκαταστροφής στο ψυχικό του ντεπόζιτο...

Στην “Οδό Ανθέων” η Θεσσαλονίκη είναι… πρόσωπο...

194 Είναι το λεωφορ...

Αθήνα 1949...