Εμείς της γης οι κολ...

Η σαρανταεννιάχρονη Παναγιώτα ζει μία φαινομενικά ήρεμη ζωή με τον άντρα της, Φώτη, πενήντα τριών χρόνων, σε ένα απομακρυσμένο χωριό της Θεσσαλίας...

Και είναι και αυτές οι νύχτες που ξέρω ότι εκεί σκοτώνουν παιδιά Φωτοστέφανα μοιράζονται αβέρτα με το στανιό πάνω από Τόπους Άγιους Μες στο σαλόνι μου οι τοίχοι στενεύουν Το ρολόι σταματά και οι δείκτες κάνουν κύκλους σε παρελθόντα χρόνο Ο Πιλάτος «νίπτει τας χείρας» του και χιλιάδες σταυροί καρφώνονται σε χώμα νωπό Ο αέρας ξάφνου μυρίζει σάρκα καμένη και φόβος ξεσπά σε κύματα κρύου ιδρώτα κάπου ανάμεσα απ’ τους κροτάφους και μια ψυχή από καιρό ακουμπισμένη στο κομοδίνο της ιστορίας δίπλα απ’ το κρεβάτι μου...

«Όλα έμοιαζαν να είναι στη θέση τους, αρμονικά, δημιουργώντας μια ήρεμη εικόνα αναμονής...

Η νύχτα κρατά μυστικά. Το φεγγάρι τα φωτίζει για μια στιγμή και μετά τα σκεπάζει με τη δικιά του σκόνη. Τη λεπτή, παγωμένη, ασημένια λάμψη που αφήνει πάνω σε ο, τι αγγίζει.

Δυο ξεχωριστές γυναίκες, με ονόματα λουλουδένια κι ευωδιαστά...

«Αγώνας ατελεύτητος...

«Δεν χάνουμε έτσι τις ψυχές είπε ο Φύλακας οδηγός και οι μνήμες έσβησαν, όπως η φλόγα του κεριού στο πρώτο φύσημα του ανέμου...

Μια βασίλισσα παγιδευμένη στον πάγο...

Λίγο μετά τον θάνατο του πατέρα του, ο Κώστας αναλαμβάνει να ενημερώσει τους άγνωστους συγγενείς για την αποποίηση της περιουσίας — ενός υπέρογκου χρέους που απειλεί να τους καταπιεί...

«Θέλω να µ’ αγαπούν… Να χαθώ… Να γίνω αέρας…» Ένας γάμος που μοιάζει με πεδίο μάχης...

Αθυρόστομος, νευρικός, με εμπιστοσύνη στο ένστικτό του αλλά και με μεθοδικότητα, γυναικάς και πότης, άνθρωπος με πάθη και πόθους, ξεγλιστράει στις σκιές της μεγαλούπολης, αποφεύγοντας σφαίρες, γροθιές και θανάσιμες παγίδες...

Under the Rose is a deeply felt and intensely lyrical descent into the darker corridors of the human condition...

Σ’ ένα ορεινό χωριό που ζει αγκαλιασμένο με την ομίχλη, οι σιωπές έχουν το δικό τους βάρος...

Η ποίηση της Παναγιώτας Χριστοπούλου Ζαλώνη ή «Μανούλας των στίχων» όπως αλλιώς εμείς αγαπάμε να τη φωνάζουμε υπήρξε πάντοτε ένας αθόρυβος, επίμονος παλμός...