Ιταλική λογοτεχνία

"Ο Αμέλιος, μοναχικός φιλόσοφος, κάποιο ανοιξιάτικο πρωινό και ενώ καθόταν στη σκιά με τα βιβλία του και διάβαζε στο εξοχικό του σπίτι, συνεπαρμένος οπό το κελάηδημα των πουλιών στην ύπαιθρο, άρχισε σταδιακά να αφουγκράζεται και να στοχάζεται, ώσπου στο τέλος παράτησε την ανάγνωση, πήρε στο χέρι τη γραφίδα και επί τόπου έγραψε τα ακόλουθα: Τα πουλιά είναι από τη φύση τους τα ευτυχέστερα πλάσματα του κόσμου....

Ένα παιδί εξαφανίζεται σ’ ένα πάρκο έξω από τη Ρώµη....

Η Σουμπούρα είναι μια αρχαία γειτονιά της Ρώμης, όπου οι πατρίκιοι συγχρωτίζονταν με τον όχλο, τους κακοποιούς και τις πόρνες μέχρι το 1960....

Δύο σκοτεινές ιστορίες μοιραίων ερώτων, παράλληλες αλλά και συγχωνευμένες, όπως σε παιχνίδι με καθρέφτες, με "κατοπτρικά" σχεδόν γεωμετρικά ζεύγη ηρώων, ζώντων και νεκρών: η μία, σύγχρονη του συγγραφέα (στα τέλη του 19ου αιώνα), αντανακλά μια παλαιότερη, μεσαιωνική....

Στη διάρκεια του 19ου αιώνα, ανάμεσα στο Τορίνο, το Παλέρμο και το Παρίσι, συναντάμε μεταξύ άλλων μια υστερική σατανίστρια, έναν αβά που πεθαίνει δύο φορές, μερικά πτώματα μέσα σ έναν υπόνομο του Παρισιού,

Έτσι έγινε και είδα το Εκκρεμές....

Ο Έκο είναι σαφής: Δεν υπάρχουν ιστορίες χωρίς νόημα....

Η επίκληση σε βασίλισσες που αγάπησαν απεγνωσμένα και μάταια, έτσι όπως η Λοάνα, ξυπνά συχνά τα θαύματα από ύπνο αιώνων, γεννά ανεμοστρόβιλους που φέρνουν αφηγηματικές εκστάσεις και λυτρώνει από το λήθαργο του νου....

Θες να κάνεις φιλοσοφία; Γράψε ένα μυθιστόρημα....

Η "Θεία Κωμωδία", με τους επτά μέχρι σήμερα αιώνες ζωής της, μας φανερώνεται σαν μια τιτάνια σύνθεση εκείνης της εποχής....

-...

Σ’ αυτό το βίαιο, τρυφερό και παθιασμένο μυθιστόρημα, ο Κλάουντιο Μάγκρις αντιμετωπίζει τον πόλεμο, μια έμμονη ιδέα του που, ανεξαρτήτως εποχής ή χώρας, σχεδόν δεν μπορεί να αποσχιστεί από την ίδια τη ζωή: έναν πόλεμο οικουμενικό, κόκκινο από αίμα, μαύρο σαν τα αμπάρια των δουλεμπορικών καραβιών, σκοτεινό σαν τη θάλασσα που καταβροχθίζει θησαυρούς και πεπρωμένα, γκρίζο σαν τον καπνό των σωμάτων που κάηκαν στο κρεματόριο της Ριζιέρα ντι Σαν Σάμπα, λευκό σαν τον ασβέστη που σκεπάζει τους λάκκους με τους νεκρούς....

Μόσχα, 14 Απριλίου 1930....

...

Ο βασιλιάς των αγριόγιδων έχει κουραστεί....