Κυπριακή ποίηση

Ελλιπές μέτρο Μετρήσαμε τον πρώτο χρόνο με παύσεις η μουσική ξεκίνησε, μας κόπηκαν τα γόνατα κορόνα γράμματα όλα κοστίζουνε στο παίξιμο το λάθος μέτρημα, οι παύσεις και οι άρσεις κορόνα γράμματα ο ρυθμός άλλοτε ασθενής, άλλοτε ισχυρός όσων τολμήσαμε ν’ αρθρώσουμε με λέξεις...

The Cyprus Writers΄΄ Union / CWU, with the 20 poems (1975–2011) by Lefkios Zafiriou in this trilingual edition, contributes to Cultural Diplomacy, which the CWU and the twinned Hellenic Cypriot Cultural Association jointly support...

Μια συλλογή που προσπαθεί να σμίξει τα ιστορικά, γεωγραφικά, παραδοσιακά και ανθρωποκεντρικά στοιχεία των κατεχόμενων χωριών της Κύπρου μαζί με την ιμπρεσιονιστική περιγραφή και ποιητική αφήγηση από τα μάτια ενός περιηγητή...

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Αίτε να σκαρφαλώσουμε Να βγούμε το βουνό Να μυριστούμε θάλασσα Της λεμονιάς ανθό...

«Όλα που έχουν μιαν αρχή / και μιαν αιτία που υπάρχουν / μια συμφιλίωση της θέσης με την άρνηση», αρχίζει έτσι ο Σωτήρης Π...

Ο Νίκος Ε...

Ο Ελευθέριος Πλουτάρχου, Γραμματέας της Ένωσης Λογοτεχνών Κύπρου με βραβεία σε διάφορους Διαγωνισμούς (κυρίως ποίησης), από παλιά έχει έναν ευγενή στόχο: από δάσκαλος σε σχολείο της Κύπρου θέλει να μεταλαμπαδεύσει τις αξίες και τις αρχές που αντλεί από το αρχαίο πνεύμα και τη μυθολογία σε μαθητές της Κύπρου, της Ελλάδας και της Ομογένειας...

-

Απόπλους Νόμισα π...

Όταν βρέχει, Μπορεί για μια στιγμή, Όσο κρατάει μια νεροποντή, Να πιστέψω και πάλι...

Τα τριαντάφυλλα ανοίγουν αστραπιαία...

Η Ρούλα Ιωαννίδου-Σταύρου μεταποιεί τις εμπειρίες της σε ευρέα μηνύματα...

Χρόνοι θανάτου, αιώνες θανάτου συνωστίζονται μπροστά μας...

ΑΔΕΙΕΣ ΚΥΡΙΑΚΕΣ Χαρτογραφώ τοπία ψυχής Χρονομετρώ στιγμές απόντων Γράφω ένα ποίημα για το καλοκαίρι το σβήνω και αρχίζω μια ιστορία μικρού έρωτα μεγάλης διάρκειας, ίσως θα προτιμούσα ένα μεγάλο έρωτα μικρής διάρκειας...

Στα Εξαπτέρυγα σιωπής, την τέταρτη ποιητική του συλλογή, ο Ανδρέας Μιχαηλίδης, με τα σύνεργα μιας εικονοπλαστικής γλώσσας, φιλοτεχνεί τοπία ονειρικά, τοπία του έρωτα αλλά και τοπία ενός πολύμορφου θανάτου, προσπαθώντας πάντα να διατηρήσει ζωντανό εκείνο το καντηλάκι της ελπίδας, που οφείλει να καίει αδιαλείπτως στο βάθος κάθε σκοτεινής πραγματικότητας και κάθε λύπης...