Όταν βρέχει, Μπορεί για μια στιγμή, Όσο κρατάει μια νεροποντή, Να πιστέψω και πάλι...

Τα τριαντάφυλλα ανοίγουν αστραπιαία...

Η Ρούλα Ιωαννίδου-Σταύρου μεταποιεί τις εμπειρίες της σε ευρέα μηνύματα...

Χρόνοι θανάτου, αιώνες θανάτου συνωστίζονται μπροστά μας...

ΑΔΕΙΕΣ ΚΥΡΙΑΚΕΣ Χαρτογραφώ τοπία ψυχής Χρονομετρώ στιγμές απόντων Γράφω ένα ποίημα για το καλοκαίρι το σβήνω και αρχίζω μια ιστορία μικρού έρωτα μεγάλης διάρκειας, ίσως θα προτιμούσα ένα μεγάλο έρωτα μικρής διάρκειας...

Στα Εξαπτέρυγα σιωπής, την τέταρτη ποιητική του συλλογή, ο Ανδρέας Μιχαηλίδης, με τα σύνεργα μιας εικονοπλαστικής γλώσσας, φιλοτεχνεί τοπία ονειρικά, τοπία του έρωτα αλλά και τοπία ενός πολύμορφου θανάτου, προσπαθώντας πάντα να διατηρήσει ζωντανό εκείνο το καντηλάκι της ελπίδας, που οφείλει να καίει αδιαλείπτως στο βάθος κάθε σκοτεινής πραγματικότητας και κάθε λύπης...

Ο Σωκράτης Γρηγοριάδης ακολουθεί την οδό του Χαλίλ Γκιμπράν στο διάσημο έργο του Ο Προφήτης, μόνο που απευθύνεται σε ενικό πρόσωπο, στον εαυτό του ή σε εσένα τον αναγνώστη του...

Ένας άλλος Οδυσσέας κι ένα διαφορετικό ταξίδι...

Alexandros Chronides is a new poetic voice of Cyprus...

Οι ερωτευμένοι ζουν τη στιγμή, οι υπόλοιποι το πέρασμά της Δεν φταις μόνο εσύ, για τα ερείπια φταίει και το φως...

Ο Κύπριος ποιητής Άγις Χαραλαμπίδης –της γλαφυρής γραφής και του λυρικού λόγου σε προηγούμενα έργα του– με εντυπωσιάζει αυτή τη φορά καθώς ρίχνει τα βέλη του σε Υπεύθυνους που δεν έχουν σχέση με την Ευθύνη, ή όσους θέλουν να υπηρετούνται μα δε νυπηρετούν (τα παλάτια τους αφιλόξενα), ή ρίχνουν τον άνθρωπο απροστάτευτο ή ενεργούν μετά την καταστροφή, ενώ κάποιους απογυμνώνει (εωσφόροι με αγγελικά πρόσωπα)...

Η ποιητική συλλογή «Άνθρωπος – Στοχασμοί και Αποχρώσεις – 180 χαϊκού» έχει ως επίκεντρο τον άνθρωπο και την αέναη προσπάθειά του να νοηματοδοτήσει τη ζωή του...

Καθαρή φωνή που ρέει με τους παλμούς της εποχής και τους μετουσιώνει σε ποίηση...

-

Ο Ρυθμός και ο Αντί-ρυθμός δεν είναι δυο αντίθετα, δεν είναι μαύρο-άσπρο, σωστό-λάθος...