«…ο φόνος είναι το εύκολο κομμάτι...

Όλοι επιθυμούν να ζήσουν μια δυνατή ιστορία αγάπης...

Το Ναι έγινε Όχι...

Μια νεκρή με μαύρα φτερά κρέμεται φρικτά κακοποιημένη από τον τρούλο του καθεδρικού ναού του Βερολίνου...

Στα ευρύχωρα λημέρια τα γήινα και τα συμπαντικά, τα σημερινά και τα μελλοντικά ή εσχατολογικά, με όχημα τα ουτοπικά ή δυστοπικά σχήματα, «βλέπουμε» πως οι ταινίες Επιστημονικής Φαντασίας (Science-Fiction ή Sci-Fi) αναδεικνύονται σε αγωγούς πολιτικών ή κοινωνικών ζητημάτων, αποκαλύπτουν μεταφυσικά ερωτήματα και φιλοσοφικά αινίγματα, μετουσιώνονται σε υπαρξιακές δυνατότητες, σε όνειρα της πολιτιστικής αναδημιουργίας και της αναστάσιμης διαπλάτυνσης εκεί στους ανοικτούς ουρανούς της γαλαξιακής μας απεραντοσύνης και της ευαγγελικής οικουμενικότητας...

«Στη σοφία καταφύγιο»...

Ένας ζωγράφος μπροστά στον άδειο του καμβά...

H Χάνα Βέστερ, µια µεσήλικη αστυνοµικός στην απόµερη βορινή πόλη της Χαπαράντα, βρίσκεται µπροστά στο χάος… Όταν ανθρώπινα λείψανα βρίσκονται στο στοµάχι ενός νεκρού λύκου, η Χάνα ξέρει ότι αυτό το καλοκαίρι δεν θα µοιάζει µε κανένα άλλο...

«Σεβαστοί μου γονείς, για την απασχόληση μου με τη φωτογραφία είστε ενήμεροι και μου δώσατε την εντύπωση πως συμμερίζεστε αυτό μου το πάθος...

Τι κάνεις εδώ; Είναι κάπως αργά...

«Στους αντίποδες τις βρίσκει, Φόβου, Θανάτου και Κενού...

-

Εκεί κάτω όλοι επιπλέουμε… Ένα αγοράκι με κίτρινο αδιάβροχο τρέχει χαρούμενο δίπλα σ’ ένα χάρτινο καραβάκι που αρμενίζει σ’ ένα πλημμυρισμένο από τη βροχή ρείθρο...

Εκεί κάτω όλοι επιπλέουμε… Ένα αγοράκι με κίτρινο αδιάβροχο τρέχει χαρούμενο δίπλα σ’ ένα χάρτινο καραβάκι που αρμενίζει σ’ ένα πλημμυρισμένο από τη βροχή ρείθρο...

Πάλεψε σαν λιοντάρι...