Όταν οι ψίθυροι ξυπνήσουν, το όνειρο θα γεννηθεί...

Καλούμαι να διηγηθώ τη γοητεία των παλαιών ξεχασμένων καιρών, που εμπνέουν αίσθηση αίγλης και περηφάνιας, που ούτε οι άνθρωποι ούτε ο χρόνος κατόρθωσαν να σβήσουν...

Ο απαλός αντίλαλος μιας απόμακρης φλογέρας...

Στην ερημιά, ο καθένας χαράζει τον δικό του δρόμο...

Η μουντές εικόνες πάντα υπήρχαν...

Ο κυρ Φώτης με τη γυναίκα του ανυπομονούσαν και φέτος την άνοιξη να βρεθούν και πάλι στο ήρεμο νησί τους...

Το βιβλίο «Πόρος – ταξιδιωτικὸ memoir» της Μαρίας Α...

Ρέοντας οι ποταμοί χαρτογραφούν την ευτυχία ΣΙΩΠΗΤΗΡΙΟ κι εν τω μέσω των θανάτων θα ξημερώσει ανθός του Παραδείσου Ωραία που κυλάει – σαν νερό χρόνο τον χρόνο ξεγλιστράμε απ’ τον χαμό κοσκινισμένα σώματα σκύβαλα που περάσαν απ’ τα δίχτυα σκορπίζουμε στις θάλασσες πλέουμε ανάλαφρα δίπλα σε πτώματα πρησμένα μαντεύουμε τα ρεύματα σκοπέλους και πτερύγια γλιτώνουμε – αθόρυβη νηοπομπή από κουφάρι σε κουφάρι κράτα δυνάμεις κράτα το στόμα σου κλειστό σώπαινε – και θα φτάσουμε θα κατακλύσουμε ακτές σκέψου οι φοίνικες σκέψου αμμόλοφοι αστέρια ακροθαλάσσι...

Διηγήματα με ανθρώπους-σκιές που άλλοτε βγαίνουν στο φως, άλλοτε επιστρέφουν στη σπηλιά, στο σκοτάδι, αποκαλύπτοντας διαρκώς την αγάπη και τον θάνατο, τη συνείδηση και την ενοχή, τον φόβο και την παγίδευση...

Μικρά διηγήματα γεμάτα εικόνες, γέλιο, σκανταλιές και αληθινές στιγμές από μια Ελλάδα που μοιάζει μακρινή, αλλά ζει ακόμη βαθιά μέσα μας...

Η Έμα, ένα δεκαοχτάχρονο κορίτσι, φεύγει από την Καβάλα να κυνηγήσει το όνειρό της ως τραγουδίστρια στη Νέα Υόρκη...

Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορίας 4 ος μ...

Θάλασσα για θέα από το μπαλκόνι κι ένα γιασεμί για μυρωδιά, πήγα να μεθύσω, με κρασί να ξενυχτήσω και έπιασα κουβέντα στη σκιά...

Η Τίτη, η μικρή καρακάξα, είναι πολύ καλή σε όλα τα μαθήματα εκτός από… τη μουσική, αλλά δεν το βάζει κάτω...

Για φανταστείτε το! ...