«Η Αλεξάνδρα, η Ναταλία, ο Αχιλλέας, η Βανέσα, η Μαγδαληνή, ο Κώστας, ο Παύλος και η Ζωή πέρασαν σαν τα πουλιά από εδώ, σταμάτησαν για λίγο και ύστερα πέταξαν μακριά…»

Αυτές οι 18 αφηγήσεις είναι 18 πέτρες! Είναι 18 πέτρες σε μια πολίτικαλ κορέκτ κοινωνία...

Ποιο είναι το μεγαλύτερο ψάρι στο Αιγαίο; Με τι τρέφεται ο Μονόκερως του Λεπέτυμνου; Είναι εφιαλτικό το 36 ή αποτελεί το τετράγωνο της τελειότητας; Τα βέλη πάνε μακρύτερα από τα ακόντια και τι συμβαίνει αν μια ρώγα σταφυλιού την θέλουνε δύο ή αν κατεβαίνει ο γαλαξίας στο τοιχαλάκι; Όλες οι απαντήσεις, δοσμένες σε σαράντα τέσσερα αφηγήματα, μέσα από τις αναμνήσεις ενός παιδιού...

Σύντομες ιστορίες της καθημερινότητας, γραμμένες σε απλή γλώσσα με ανατρεπτικό τρόπο...

[...

Μέσα από τα μάτια ενός μικρού κοριτσιού και τη δική του προσωπική ιστορία επιχειρείται η αποτύπωση, με έναν απλό αλλά όχι απλοϊκό τρόπο, όλων των αντιφατικών συναισθημάτων που νιώθει ένα παιδί για αυτό που ονομάζεται πατρίδα...

«Μια εκ βαθέων εξομολόγηση ή αν προτιμάτε ένα άτυπο λεύκωμα-ημερολόγιο με το οποίο μία μάνα λυτρώνεται και μιλά για όλα στο παιδί της...

ΤΟ ΑΛΑΤΙ ΤΟΥ BAD ISCHL, απόπειρα βιωματικής χαρτογράφησης, διαθλασμένη μέσω της ποίησης και του στοχασμού, βρίσκεται σε συνεχή διάλογο με τις έννοιες του χρόνου και της τέχνης...

Είναι αριά τα πέπλα του μυστηρίου, γερασμένες οι κλάρες, αδιάκριτα τα ζωύφια και παραπλανητικές οι μελωδίες που στήνουν τη μεγαλειώδη παράσταση στο ζοφερό δάσος...

Τέλη της δεκαετίας του ’40...

Πάντως, παράξενο να βάζεις το προσωπείο του Ξένου, όταν είσαι ενήλικος και φθάνεις σε άλλη χώρα...

Το Ξημερώνει στην Οδό Ιφιγένειας είναι σκοτεινό και ταυτόχρονα λαμπερό, με το μαύρο χιούμορ να παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο καθώς οι καταστάσεις διαδέχονται ανελέητα η μια την άλλη – αεροπειρατές χωρίς ελπίδα, βολεμένοι αστοί που έχουν κουκουλώσει το επαναστατικό τους παρελθόν προς όφελος μιας μάταιης αναγνώρισης, αληθινοί και ψεύτικοι ήρωες...

Η μητέρα ως αρχέτυπο παραπέμπει στην αέναη πηγή της ζωής και της γέννησης, ακόμη και ο θάνατός της αποτελεί μια εν δυνάμει νέα αρχή, δική Μας και δική Της...

Η Αγγελική Τσέλιου, με τη δεύτερη εμφάνισή της στα ελληνικά γράμματα, μας επιφυλάσσει μια έκπληξη: Καταπιάνεται με κάτι που φαίνεται πολύ απλό, καθώς αναφέρεται στα αποξεχασμένα χρόνια της πρώτης μας νιότης...

Αν υπάρχει ένα πράγμα για το οποίο δεν μπορείς να προετοιμαστείς με τίποτα, όσο φιλότιμα και να διαβάσεις τα σχετικά εγχειρίδια, όσο και να κουβεντιάσεις με γνωστούς, όσο και αν πιστεύεις ότι είσαι μια ειδική κατηγορία που μπορεί να διαχειριστεί τα πάντα, είναι η πατρότητα...