Είχαμε βγει από το σινεμά, καβαλήσαμε το ποδήλατο, οδηγούσε η Άννα, εγώ πίσω στη σχάρα, Αλονζανφάν παιανίζω, Αμέρικα, Αμέρικα, μου απαντάει, κι ορμήσαμε στην άσφαλτο, κάνοντας οχτάρια, όχι, Οχτωμισάρια, γελάμε τρελά, Νύχτα και Περιπέτεια, πού πάμε; Να ζήσουμε τη ζωή μας, και φτάνουμε στη «Nouvelle Poste»....

Μια ιστορία που μας ταξιδεύει από τον Πόρο στο Σανταντέρ και στο σπήλαιο της Αλταμίρα, σ έναν κόσμο ρομαντικό και συνάμα, ρεαλιστικό, γεμάτο αισθησιακές εικόνες, που απογειώνουν όλες τις αισθήσεις....

Παράφορα πάθη, λυτρωτικοί φόνοι, ερωτικές απώλειες και ανολοκλήρωτες σχέσεις, εγκλήματα εκ προμελέτης, στιγμές παράκρουσης ή τρέλας, αφοσίωσης ή απιστίας, αναμνήσεις που δεν σβήνουν, ζώα που θυσιάζονται για χάρη μιας γυναίκας, ενοχές και φόβοι που διεγείρουν, επικίνδυνες συνευρέσεις, νεκροί που μιλούν από το τηλέφωνο: στοιχεία μιας αλλόκοτης και παράξενης τοιχογραφίας, μιας μυθοπλασίας διασπασμένης σε διηγήματα....

"Σκέφτομαι, πως οι λέξεις ενός βιβλίου είναι το νήμα που ράβει τη σχέση μεταξύ του συγγραφέα και του αναγνώστη....

Όσο περισσότερο χρόνο ζεις με έναν άνθρωπο τόσο πιο αθέατος παρατηρητής γίνεσαι....

Το μεγαλύτερο βάρος στη ζωή είναι να μην έχεις τίποτε να κουβαλήσεις, σκέφτονται οι ήρωες του βιβλίου, που δεν επιθυμούν στην πραγματικότητα να γίνουν ήρωες....

Είναι πολλές οι φορές που επειδή καταφέραμε "κάτι", νομίζουμε πως είμαστε το κέντρο του κόσμου....

Δύο αστυνομικές ιστορίες περιλαμβάνονται σ αυτόν τον πρώτο τόμο αστυνομικών ιστοριών του συγγραφέα....

Δεκατρείς µικρές ιστορίες, δεκατρείς γυναίκες και ένας άντρας που είναι ο συνδετικός τους κρίκος....

Είκοσι δύο σύντομες ιστορίες ταξιδεύουν στο μακρινό χτες αλλά και στο ακόμα μακρινότερο αύριο του πολιτισμού μας....

Ο Αλέξης είναι μόνος του σε ένα δωμάτιο, σχεδόν εγκλωβισμένος....

...

Διηγήματα αναφορικά με τα Χριστούγεννα και όχι μόνον, που προσπαθούν να δείξουν το αληθινό πρόσωπο της πραγματικότητας σε σχέση με τη γιορτινή, ανέφελη και καταναλωτική πλευρά των Χριστουγέννων....

Έτσι όπως έπεφτε η βροχή και πάνω στις στάλες αντανακλούσαν τα φώτα των διαφημίσεων και των διερχoμένων αυτοκινήτων, έμοιαζε σαν κλωστή που ένωνε τον ουρανό με την γη....

Tα εννέα αυτά διηγηματάκια γράφτηκαν για να ξαναθυμηθούμε τη γλώσσα της εποχήςτων παππούδων μας....