Πόσες φορές βρήκες τη δύναμη να αλλάξεις τη σειρά των γραμμάτων σε μια λέξη… Πόσες φορές μετέτρεψες το «αν» σε «να»… Αυτό το «να» που σε πηγαίνει παρακάτω...

Τα όνειρα ταξιδεύουν νύχτα, όπως τα αστέρια και το φεγγάρι, θυμίζουν πού βρίσκεσαι και πού θέλεις να πας...

Η συλλογή του Θόδωρου Σούμα, Παράλογοι συνήθεις πόθοι, περιλαμβάνει διηγήματα που άλλοτε αναδεικνύουν τον τρελό κι εξωφρενικό χαρακτήρα των ιστοριών έρωτα και σεξ των προσώπων κι άλλοτε την απελπισμένη, εφιαλτική και γελοία πλευρά τους...

Νήμα αόρατο κοινό ενώνει τους ήρωες αυτού του βιβλίου, που κινούνται στον χώρο και στον χρόνο, ταξίδια σε αχαρτογράφητα νερά...

Ένα μωσαϊκό διηγημάτων… Για έρωτες που πονούν και έρωτες που ποθούν...

Μυστικές λατρείες που αναβιώνουν, τελετουργικά που καλούν σκοτεινές θεότητες, επινοητές παραδόσεων που μπλέκονται στα δίχτυα των ίδιων τους των μύθων, χωριά που αρνούνται να αλλάξουν όνομα, κάμαρες δίχως πόρτες, γειτονιές με ιλιγγιώδη ρυμοτομία, κτίρια που κρύβουν μυστικά, ανύπαρκτοι δρόμοι, ανεπίδοτες επιστολές και στοιχειώματα οικοδομών...

Μια ιστορία δράσης και περιπέτειας...

-

-

Ο ξάδελφός της παρατήρησε, όμως, πως δίπλα στο μικρό τραπεζάκι του σαλονιού είχε τοποθετηθεί ένα χάρτινο κουτί...

-

Η κάμερα εστίασε στο γυναικείο σουτιέν που κρεμόταν στη μικρή βεράντα του δεύτερου ορόφου και έφερε τέσσερα διαμπερή τραύματα, από δύο σε κάθε θήκη του στήθους...

Κοινωνικοπολιτικό μικροδιήγημα το οποίο υλοποιήθηκε στα πλαίσια ενός “λογοτεχνικού παιχνιδιού” ανάμεσα σε δύο φίλους...

Ογδόντα επτά ιστορίες ανάµεσα στο αµήν και το αµήν· ιστορίες που έλκονται από το µη περαιτέρω και το γένοιτο/έτσι ας γίνει (αµέν – εβραϊστί: אמן)· κείµενα που ταλαντεύονται ανάµεσα σε ηµερολόγιο, αφορισµό και όνειρο...

Ένα βιβλίο μέσα σε ένα βιβλίο, ένα βιβλίο σχισμένο στα δύο...