Έξι ιστορίες του πολέμου και δώδεκα διηγήματα – ιστορίες της παλιάς Αθήνας, της Αθήνας του τέλους του 19ου αι...

Αν οι ανθρώπινες σχέσεις έρχονταν με οδηγίες χρήσης, η ζωή θα ήταν πολύ βαρετή...

«Βλέπεις το θάνατό σου, τον βλέπεις εν ζωή, δεν απαιτείται τρυφερή ή βίαιη απόσπαση της ψυχής για να πεθάνεις...

Ένας νεκρός που εξαναγκάζεται σε ανάσταση για να θεραπεύσει την απελπισία του αδελφού του, ένας μεταλλωρύχος που επιχειρεί να κρύψει τη μοναξιά του μέσα στο σκοτάδι των στοών, ένας ταριχευτής που μεταποιώντας σώματα νεκρών ζώων προσπαθεί να συνθέσει το χιμαιρικό σώμα της αγάπης, ο αρχηγός ενός θιάσου τεράτων που αναζητά την ευλογία ξεχασμένων θεών, ένας Μακεδόνας στρατιώτης που διαπιστώνει πως ο δρόμος του νόστου περνάει πάντοτε μέσα από τον Άδη...

Τι σημαίνει να προσπαθείς να επουλώνεις τα τραύματά σου σε μια σκληρή, κεχριμπαρένια πόλη; Οι Αθηναίες πίνουν ούζα σε γκρίζες ταράτσες, βάφονται μοβ από τις κουτσουπιές της Αλεξάνδρας, τρώνε παγωτό Σικάγο στη Χαρά,

Σαράντα αυτοτελείς ιστορίες, εμπνευσμένες από την πραγματικότητα και διανθισμένες με μυθοπλασία, αφηγούνται κομμάτια της ζωής γυναικών...

Πορεύονται οι άνθρωποι...

Όταν κλείνω τα μάτια, βλέπω καλύτερα...

Μέσα από τις ρεαλιστικές, αλλά ταυτόχρονα και σουρεαλιστικές ιστορίες της συλλογής, ο Αλέξανδρος Βαλσαμής στήνει ένα πολύχρωμο παζλ, παρουσιάζοντας κυνικά και με δηκτικό τρόπο «παράλογες» εικόνες του σήμερα...

Διηγήσεις με λαογραφικό υπόβαθρο εν είδει παραμυθιού...

Το νέο βιβλίο της Νόνης Σταματέλου με διηγήματα από τόπους και ανθρώπους που γνώρισε η ίδια...

-

Ένα παιδί ακολουθεί την οικογένειά του από τη Βουλγαρία στην Ελλάδα κατά την Κατοχή, και πίσω πάλι...

“Ο χρόνος που δεν είχες ή ο χρόνος που δε βρήκες;” Κάποτε πίστεψε ότι ο έρωτας είναι ένα παραμύθι...

Παραμύθια; Από τις εσπερίδες του ασημένιου φεγγαριού Αλληγορικά ζάλα στων παραμυθιών τις αλήθειες; Ταξίδι στης φαντασίας μου το αρχιπέλαγος με μπούσουλα το ασημένιο φεγγάρι...