«Το αδύνατο αγόρι με το μικρό πρόσωπο και τα παχιά χείλη χαμογελούσε σαν άντρας...

Κι αν ο θάνατος χτυπάει οκτάωρο; Κι αν έχει προβλήματα στη δουλειά; Κι αν περιμένει αργίες, λαχταρά προαγωγές, τρέμει απολύσεις; Κι αν γυρίζει σπίτι κουρασμένος μονάχα με την ελπίδα ενός ήσυχου Σαββατοκύριακου; Παλινδρομώντας μεταξύ σοβαρότητας και γκροτέσκου, επιστημονισμού και ιδεοληψίας, ποίησης και γλωσσικής αμηχανίας η Μικρή Εγκυκλοπαίδεια του Θανάτου τολμά να αναρωτηθεί...

Μια τολμηρή ακροβασία μεταξύ πραγματικότητας και των πιο μύχιων σκέψεών μας...

...Σύμφωνα με τις μα...

Πάνω στα ερείπια μιας παλιάς βίλας, δυο γυναίκες και η δεκάχρονη κόρη τους, χτίζουν το δικό τους σπίτι...

H συλλογή αυτή περιλαμβάνει οκτώ διηγήματα...

«Πρέπει να ήταν η στιγμή που μπήκα στο κάδρο, γιατί μου κόπηκε απότομα η ανάσα...

-

Πώς βρέθηκε μια γυναικεία θηλή σε ένα κουτάκι; Είναι ο φόβος για τις κατσαρίδες παράλογος; Ποια ηθοποιός υπήρξε η απόλυτη φαντασίωση για τους έφηβους του ’80; Πώς παίρνει φωτιά ο τζίτζικας; Θα έδινες το αυτοκίνητό σου για να ακούσεις ένα τραγούδι; Είναι αρετή ή κατάρα η γενναιοδωρία; Γιατί ήταν τόσο φοβερός ο καύσωνας του 1987; Πώς γίνεται ένα κουνελάκι τρομαχτικό; Κάνουν οι καλοί λογαριασμοί τους καλούς φίλους; Είναι ο πόνος διδακτικός; Πώς θα ήταν η ζωή σου αν λειτουργούσες παρορμητικά; Μια συλλογή διηγημάτων όπου η μυθοπλασία, ο σουρεαλισμός και η φαντασία συναντούν αληθινές ιστορίες και συμβάντα με χιούμορ, τρυφερότητα αλλά και τη σκληρή όψη της πραγματικής ζωής...

Εκείνο το σαββατιάτικο πρωινό του Απρίλη, του 1850, ο Γιάγκος Τούχας, ένας μπαρουτοκαπνισμένος πολεμιστής του 1821, θ΄΄ ανηφορίσει με τη δεκαεξάχρονη εγγόνα του προς την πλακιώτικη πλατεία...

-

Έκλεισε το ένα μάτι και το άλλο ανοιχτό, σχεδόν γουρλωμένο, εστίασε στο στόχο...

Οι όλβιοι έρωτες και η ποινή της μοναξιάς που τους ακολουθεί αλλά και ο έρωτας στα χρόνια της κρίσης, η νεότητα που από μόνη της μοιάζει επιχείρημα, οι χαμένες πατρίδες αλλά και το κρασί με ό,τι αυτό πυροδοτεί συνθέτουν εννιά διηγήματα-τυφλοσούρτες του βίου που θα μπορούσε να έχει ζήσει ο συγγραφέας...

Ανάµεσα στα σπίτια τα συνήθη υπάρχουν και κάποια αλλιώτικα...

Στοχάζομαι –που σημαίνει ότι «κατευθύνω τις σκέψεις μου σε συγκεκριμένο στόχο, σκέπτομαι βαθιά, συλλογίζομαι…»– είναι το ρήμα από το οποίο προκύπτει ο στοχασμός, ο οποίος μπορεί να πάρει διάφορες κατευθύνσεις...