Η Οδύσσεια μεταγραμμένη, ξαναγραμμένη ή μάλλον ξαναειπωμένη από έναν πολυποίκιλο δημιουργό, τον Γιώργο Μπιλικά, με αίσθηση του ρυθμού τόσο στο λόγο όσο και στη μουσική...

Μέσα από τις Τρεις Ώρες, η συγγραφέας προσπαθεί να δώσει µια άλλη οπτική γωνία στις κοινές γνώσεις που έχουµε...

Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε ένα σπίτι στη μέση του πουθενά...

Ένας καραβοκύρης παππούς παθιασμένος με τα ναυτικά ιζολάρια, δύο εγγονοί που τον ακολουθούν σ’ ένα μυστήριο ταξίδι στο Νότιο Αιγαίο κι ένας αλλόκοτος Αιγύπτιος με ύποπτες προθέσεις...

Μια μέρα, στο λιβάδι δεν φυσούσε πολύ, και δύο μονάχα φύλλα κατάφεραν να πέσουν από το δέντρο...

Τα στενά όρια της κοινωνίας στην εποχή της μεταχουντικής Ελλάδας δε στάθηκαν ικανά να κρατήσουν την Άρτεμη δέσμια στο νησί της...

Κοίταξε το ημερολόγιο...

Μπορεί να απελευθερωθεί ο Σίσυφος, να απολαύσουμε την ανέμελη ευτυχία των Kυνικών, να οργώσουμε τη γη με τις Μούσες, να κρυφοκοιτάξουμε τις απαγορευμένες αγάπες μας και να δικαιώσουμε τον αδικημένο μέσα μας; Τι θα γίνει αν ερωτευτούμε τα αντικείμενα, ψάξουμε για ένα καταφύγιο, αρνηθούμε να πεθάνουμε, φανταστούμε, ονειρευτούμε και πάψουμε να κατακρίνουμε αυτά που μας πονούν; Παρελθόν και παρόν βαδίζουν μαζί και σε αυτό το βιβλίο του συγγραφέα...

Μια ενδεχομένως δαιμονισμένη γάτα και μια παράξενη δολοφονία, ένας βόας που νικάει τους φόβους, δύο ιγκουάνα χρήσιμα για την ανάπτυξη εμμονών, ένας πολυλογάς αλλά θεραπευτικός παπαγάλος, ένα παραισθητικό κουνέλι που διορθώνει τις άβολες καταστάσεις, ένας φοίνικας μπλεγμένος σε ένα μυστήριο κρυπτογραφίας, καθώς και άλλα συμπαθή πραγματικά ή φανταστικά πλάσματα περιπλέκονται στις ζωές μερικών δίποδων ομιλούντων ζώων, γνωστών ως ανθρώπων...

Μια νουβέλα και τέσσερα διηγήματα για τα σπασμένα κάτροπτα και τους θολούς αντικατροπτισμούς...

ΜΕ ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΤΟΥ ΑΦΗΓΗΜΑΤΑ, ο συγγραφέας τείνει να αναπλάσει έναν κόσμο οριστικά χαμένο και γι᾽ αυτό ίσως βαθιά νοσταλγημένο...

«Το μασώ πατώ, το θωρώ φορώ και το νου κρατώ και πίνω τώρα πες μου τι είναι εκείνο...

Λένε πως οι γάτοι είμαστε μαλθακοί και βαριεστημένοι, ότι η σχέση μας με την Τέχνη είναι όση ενός σκύλου με την ελεύθερη βούληση· ότι σκαρώνουμε κυνικά αποφθέγματα, ότι είμαστε άκαρδοι και δειλοί ως ποιητές...

29 διηγήσεις, 29 διαφορετικές ιστορίες, ανθρώπινες, διαχρονικές, νοσταλγικές, παλιές και σύγχρονες που αναδεικνύουν την απώλεια, τον έρωτα, την αλληλεγγύη και την αλληλοβοήθεια, τη θέληση των ανθρώπων να ονειρευτούν ν’ αλλάξουν το πεπρωμένο τους, να δραπετεύσουν με όχημα τα όνειρά τους από την απατηλή καθημερινότητά τους...

Αυτό που ο άνθρωπος θεωρεί αληθινό κόσµο δεν είναι παρά ένα πρόχειρα κατασκευασµένο σκηνικό, ώστε να τον αποτρέψει από το να ατενίσει το χάος που ελλοχεύει πίσω του...