Το πτερύγιο ενός καρχαρία διασχίζει τα γαλήνια νερά της λουτρόπολης όπου παραθερίζουν ανάπηροι πολέμου...

Να μ’ αγαπάς όπως μπορείς...

«Η πρώτη ανάσα, το πρώτο βλέμμα, το κλάμα και το γέλιο είναι αλάνθαστα σημάδια ζωής...

Παράτα με, ο τίτλος του έργου κι ας πούμε ότι είναι ένα παράτολμο παιχνίδι της μοίρας...

Σαράντα μικρά κείμενα για τον άνθρωπο, το μικροσκοπικό και ταυτόχρονα τεράστιο ή και τερατώδες αυτό ον εντός του οποίου κατοικούν το κακό και το καλό σε διαφορετικές, βέβαια, κάθε φορά αναλογίες...

Είχα το βιβλίο στα γόνατα, μισοξαπλωμένη στον καναπέ...

Μικρά θραύσματα από τις ζωές των ανθρώπων ψηλαφίζουν πλευρές της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας δοκιμάζοντας να την κάνουν λίγο πιο οικεία, πιο ανθρώπινη, κι ίσως πιο βιώσιμη...

Μεταξύ φαντασίας-μύθου και γεγονότος μετακινούνται οι φράσεις, βάτραχοι που φεύγουν ομαδικά απ΄ την ξεραμένη λίμνη και πηγαίνουν και γεννάνε νοήματα και μυστικά σε κρυφούς λασπόλακκους ή σε χαμηλά ποτάμια: νέες λέξεις-γυρίνους με πυρακτωμένες ουρές και διαδρομές που φωσφορίζουν...

Ο άντρας που καπνίζει μες στο καταμεσήμερο τα δάχτυλά του...

Στους Δαίμονες του Αρέτσο ο αναγνώστης ταξιδεύει σε τόπους γνώριμους και άγνωστους, σύγχρονους και παλιούς, βαθιά πραγματικούς και μαγικούς ταυτόχρονα...

Ο τόμος αποτελείται από μία νουβέλα και τέσσερα διηγήματα...

Μεσημέριασε...

Οι δράστες ένοπλοι, το αίμα νερό, η γη τρεμάμενη, τα ψάρια στο μπαλκόνι, οι αρουραίοι ψόφιοι, ο αριθμός των εραστών διψήφιος, οι βαθμοί κακοί, η ανάμνηση εδώ, το πόδι ένα, η ντροπή στον καναπέ, το πύον στο βυζί, η αγάπη μικρή, ο καιρός δύσκολος...

21ος Αιώνας, πλανήτης Γη, χώρα Ελλάδα...

Το λιμάνι είχε γεμίσει βαπόρια, κιβώτια, καλοντυμένο κόσμο φερμένο από την πρωτεύουσα και κάθε λογής αντικείμενα που αράδιαζαν οι βαστάζοι στην προκυμαία...