Αγαπητέ αναγνώστη, λόγω δικής μου απροσεξίας κάποιοι από τους ήρωες ξέφυγαν της προσοχής μου και δραπέτευσαν από το χαρτί...

Ἀλλὰ τελειώτερα θά μποροῦσε νὰ θεωρηθῆ μὲ τὸ χάρισμα κάποιας ὑπεροχῆς ἀγνάντια στἄλλα τοῦ Βιζυηνοῦ πεζογραφήματα τὸ διήγημα ποὺ ἔδωκε τὴν ἀφορμὴ στὰ προλογικὰ μου σημειώματα τοῦ βιβλίου τούτου: «Ποῖος ἦτον ὁ φονεὺς τοῦ ἀδελφοῦ μου»...

Δυο ιστορικές μυθοπλασίες, μια μικρή, μία ελάχιστη γεύση από το χθες...

Δεκαέξι ιστορίες σε ευαισθητοποιημένο χαρτί και χωρίς καταπιεστική τεχνοτροπία...

«Ό,τι αφήνεται στη λήθη του χρόνου χάνεται και ό,τι δεν καταγράφεται πεθαίνει», θεωρεί ο Νίκος Κορμπάκης και, υπηρετώντας αυτό το καθήκον, μας παραδίδει -μέσα από γνήσια λαϊκή γραφή- ιστορίες από τον τόπο του...

Και τότε συνέβη το ασύλληπτο: Είχε ανέβει στον ημιώροφο που έκανε σαν μικρό εσωτερικό μπαλκόνι, και με έναν φακό, αλλά δυνατό φακό, σαν γεννήτρια ή κάτι τέτοιο, άρχισε να με φωτίζει...

Γιατί μας αρέσουν τα παραμύθια; Επειδή λένε αλήθειες με ωραίο και πρωτότυπο τρόπο...

Θα μπορούσα να το «γράψω» καλύτερα...

Συλλογή διηγημάτων που συνοδεύονται από φωτογραφίες...

Ένα βουνό, όπως ο Όλυμπος, μπορεί να κρύβει απόκοσμα μυστικά...

Αχ, βρε μάνα! Έχουν περάσει – πόσα; Τριάντα χρόνια από τότε, κι ακόμα δεν έμαθα το μάθημά μου...

«Θα πέσει η νύχτα πάλι ευεργετική, θα μας γιατρέψει από τις γρατσουνιές, από τα αγχωμένα βήματα στη βουή της πόλης, τις αδιάφορες κουβέντες, τη σκοτούρα της άδειας τσέπης μας...

«Χαρακώνω δέντρα», του κάνω...

Τι κρύβει άραγε το κυνήγι της ευτυχίας; Πώς είναι να είσαι μετανάστης; Φοβάσαι περισσότερο τη μοναξιά ή μια σχέση εξάρτησης; Βρέθηκες ποτέ σε παρόμοιο δίλημμα; Πόσο εύκολο είναι να ζει κανείς με θέα το παρελθόν; Μπορεί μια πολυθρόνα να αποκτήσει προσωπικότητα στο πέρασμα του χρόνου; Υπάρχει αληθινή φιλία και πόσο πιθανό είναι να κρατήσει για πάντα; και τέλος… Έχεις ζήσει ποτέ μια βραδιά τζαζ; Μια νύχτα στη Σκωτία; Τι σε τρομάζει πιο πολύ; Η ζωή, ο θάνατος ή τα μυστήρια και τα φαντάσματα; Στο βιβλίο αυτό, οι ήρωες, δέσμιοι των συναισθημάτων και των επιθυμιών τους, προσπαθούν να βρουν τον τρόπο να ζήσουν ξανά, διερχόμενοι μέσα από ένα παρελθόν που τους στοιχειώνει, γεμάτο έλλειψη, απώλεια και μοναξιά...

…Καταγράφει στιγμές ζωής ασύνδετα, δίχως αρχή, χωρίς τέλος...