Είκοσι οκτώ σταγόνες στάζουνε έρωτες, αγάπες, χρόνους, θανάτους Είκοσι οκτώ σταγόνες Πότε σάρκες και πότε αερικά Μια οξυγόνο κι άλλες φορές µαζούτ Είκοσι οκτώ σταγόνες Θα σε δροσέψουν, θα σε κάψουν… Τόσο! Κι όταν θα µαζευτούνε όλες µαζί γι’ άλλους θα γίνουν θάλασσες, γι’ άλλους ποτάµια, πυρκαγιές Είκοσι οκτώ σταγόνες στάζουνε, και πόσο θα βραχείς; Ο άνθρωπος πίσω, µέσα, δίπλα, παράλληλα µε τον χρόνο, τον θάνατο, τα πάθη...

Μέχρι πού θα έφτανες για να νικήσεις τη μοναξιά; Τι είδους κινητήρια δύναμη κρύβεται στο «πώς θα ήταν αν...

Είναι άραγε μόνο οι γονείς μας; Ή μήπως και τα σπίτια, οι δρόμοι, οι πλατείες και οι αλάνες; Να είναι και οι δάσκαλοι πάσης φύσεως, οι παλιοί συμμαθητές και οι φίλοι μας, ζωντανοί και πεθαμένοι, που έρπουν μες στη νύχτα και μας ψάχνουν κάθε φορά που αργούμε να επιστρέψουμε; Μερικές επιστροφές περιγράφονται στις μικρές ιστορίες του βιβλίου αυτού...

Η Ηφαιστούλα Μυταρού είναι μια ευαίσθητη δημοσιογράφος με έντονη προσωπικότητα και εκρηκτικό χαρακτήρα...

Υπάρχουν τυχαίες συναντήσεις στη ζωή μας; Μάλλον όχι...

Η συλλογή διηγημάτων Μετά την αφύπνιση αποτελείται από είκοσι τέσσερα διηγήματα, ένα για κάθε ώρα της ημέρας...

Τι κοινό έχουν η Μόνα Λίζα, η Κλεοπάτρα, ο Κολοκοτρώνης, η Κασσιανή και η Αυγούστα Θεοδώρα; Μια Γαλλίδα Σουλτάνα και η Μπουμπουλίνα; Η Άννα Κομνηνή και ο Μωυσής; Η βασίλισσα Αμαλία και ένα ορφανό φτωχόπαιδο στην Αγγλία; Ο ποιητής Πετράρχης και η Μύρτις; Η ωραία Ελένη και ένας τραπεζίτης, και αυτός με τον Καποδίστρια; Η Ρωξάνη και ένας συνταξιούχος φύλακας Μουσείου; Μια χήρα στη Μάνη και γυναίκες της καθημερινότητας; Τι τους συνδέει; Διαβάστε το βιβλίο για να μάθετε τις μυστικές τους ιστορίες...

«Της χάιδεψα το πρόσωπο λίγο αμήχανα...

«Οι άνθρωποι από τη στιγμή που γεννιούνται πλέουν μέσα σε ατελείωτα ταπεινά ένστικτα και πάθη...

Τελικά για τι πρόκει...

-

Τα διηγήματα που περιλαμβάνει η συλλογή γράφτηκαν από τον Μάρτιο μέχρι και τον Αύγουστο του 2021...

-

«Στο χωριό όλοι τον φώναζαν ο νόθος… ο νόθος… κι έτσι τους φάνηκε κοντινό να τον ονομάσουν Όθωνα...

Οι «Χορευτές στη φλόγα των κεριών» είναι όλες εκείνες οι βαθιές ανάσες που γεμίζουν και αδειάζουν την ψυχή όταν αυτή χορεύει με τα συναισθήματα, τις έννοιες, τους φόβους, τη χαρά και τη λύπη...