Μεταξύ φαντασίας-μύθου και γεγονότος μετακινούνται οι φράσεις, βάτραχοι που φεύγουν ομαδικά απ΄ την ξεραμένη λίμνη και πηγαίνουν και γεννάνε νοήματα και μυστικά σε κρυφούς λασπόλακκους ή σε χαμηλά ποτάμια: νέες λέξεις-γυρίνους με πυρακτωμένες ουρές και διαδρομές που φωσφορίζουν...

Ο άντρας που καπνίζει μες στο καταμεσήμερο τα δάχτυλά του...

Στους Δαίμονες του Αρέτσο ο αναγνώστης ταξιδεύει σε τόπους γνώριμους και άγνωστους, σύγχρονους και παλιούς, βαθιά πραγματικούς και μαγικούς ταυτόχρονα...

Ο τόμος αποτελείται από μία νουβέλα και τέσσερα διηγήματα...

Μεσημέριασε...

Οι δράστες ένοπλοι, το αίμα νερό, η γη τρεμάμενη, τα ψάρια στο μπαλκόνι, οι αρουραίοι ψόφιοι, ο αριθμός των εραστών διψήφιος, οι βαθμοί κακοί, η ανάμνηση εδώ, το πόδι ένα, η ντροπή στον καναπέ, το πύον στο βυζί, η αγάπη μικρή, ο καιρός δύσκολος...

21ος Αιώνας, πλανήτης Γη, χώρα Ελλάδα...

Το λιμάνι είχε γεμίσει βαπόρια, κιβώτια, καλοντυμένο κόσμο φερμένο από την πρωτεύουσα και κάθε λογής αντικείμενα που αράδιαζαν οι βαστάζοι στην προκυμαία...

Όσο καιρό άνθιζε η κουτσουπιά, ο πίνακας γέμιζε μωβ άνθη, σύννεφα, θάλασσες, πουλιά, πρόσωπα, μάτια, συλλαβές, λέξεις...

Ο σεμνός και διεισδυτικός διηγηματογράφος με την ευαισθησία του αντιλαμβάνεται και καταγράφει τα πράγματα του κόσμου μας με σαφήνεια, προγραμματισμό, αλήθεια, στοχασμό...

Ιστορίες που ξετυλίγονται σ΄ ένα βιβλιοπωλείο, στο μετρό, σ’ ένα καφενείο, στο δρόμο, σ’ ένα τρένο και στις ράγες του, σε κάποια σπίτια, σ’ ένα γηροκομείο… Σε κάποιες από αυτές μπορεί να ανακαλύψουν οι αναγνώστριες και οι αναγνώστες σε μια γωνιά τον εαυτό τους και να αναρωτηθούν αν θα μπορούσαν να είναι αληθινές, μεταφυσικές ή οι δικές τους ιστορίες...

Ιστορίες ανθρώπων που κατάγονται απ’ την ευρύτερη περιοχή της δυτικής Μακεδονίας, αλλά ζουν στην πρωτεύουσα...

Σε αυτή τη συλλογή διηγημάτων, οι ήρωες δεν νιώθουν πόνο μα ούτε και απόλυτη χαρά...

ΣΤΙΣ ΕΙΚΟΣΙ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΕΣ του βιβλίου οι αλήθειες άλλοτε λυτρώνουν κι άλλοτε συντρίβουν...

Είκοσι μία ανθρώπινες ψυχές ξεπηδούν απ’ τις σελίδες του βιβλίου κουβαλώντας η καθεμιά τα δικά της 21 γραμμάρια προσπαθώντας να επαναπροσδιορίσουν την έννοια της ύπαρξής τους...