«Έχεις ονειρευτεί ποτέ σου κάτι τόσο δυνατό που ενώ πυροδοτεί το κοιµώµενο σώµα σου µε ενέργεια, εσύ στέκεσαι ανήµπορος να ξυπνήσεις; Να νιώθεις πως o νους αδυνατεί να ξαποστάσει γιατί όλη αυτή η φασαρία, που µατώνει τους νευρώνες σου υπόσχεται έναν «ατέρµονα βασανιστικό» ύπνο…ένα σιωπηλό µαρτύριο; Όχι; Δεν ξέρεις…Τότε είσαι αφάνταστα τυχερός, γιατί το να ονειρεύεσαι θεωρείται ασθένεια στον Δακτύλιο και οι «άρρωστοι» απειλή για τους υγιείς της Νέας Τάξης»...

Μια παρέα νέων παιδιών ξεκινούν μια κοινή πορεία από τα δεκατρία στα δεκαοχτώ με όπλο τη φιλία τους...

[Αἶσα / προφ...

Η ζωή της Ιουλίας ανατρέπεται όταν ανακαλύπτει ότι είναι υιοθετημένη...

Για πολλές μητέρες η μυρωδιά του παιδιού τους είναι η μόνη τους παρηγοριά, ένα αναντικατάστατο φυσικό ηρεμιστικό...

Η µυστηριώδης εξαφάνιση του πρωτότοκου γιου της Ποινικολόγου Ισµήνης Ντε Λα Βέγα ξυπνά οδυνηρές αναµνήσεις...

Τον Ιούνιο του ’80, ένα συμβάν στάθηκε η αφορμή να αλλάξουν σχέδια, να πεθάνουν παιδικές φιλίες, να λησμονηθούν εφηβικά όνειρα...

Στα μέσα της δεκαετίας του ’70, η πλούσια, χαϊδεμένη και όμορφη Στέλλα εγκαθίσταται μετά το γάμο της, σε ρετιρέ του κέντρου της Θεσσαλονίκης...

Ο Θωμάς Ακρίβης ξυπνάει έχοντας ένα αποκρουστικό τατουάζ στο χέρι του...

Δύο άνδρες ακροβολισμένοι στις άκρες μιας πατρίδας...

Με κατάλληλους χειρισμούς, καταφέρνει ο Καινός να τον διορίσει ο δικτάτορας πρύτανη του παραμεθόριου πανεπιστημίου της χώρας και να επιτρέψει πρυτανικές εκλογές, στις οποίες ο Καινός θριαμβεύει, ποζάροντας ως ο δημοκράτης υποψήφιος...

Στην ολυμπιάδα του 165 μ...

Η Εύα Καμπά είναι μια έφηβη με κινητικά προβλήματα που διψά για τη ζωή και ονειρευόταν από μικρή να γίνει χορεύτρια...

Ο Ιωάννης Καλλέργης διδάσκει σε δημόσιο σχολείο Ιστορία, ενώ ασχολείται επιστημονικά με τη ναζιστική Γερμανία έχοντας ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη συγκεκριμένη ιστορική περίοδο...

«Τι λένε τα βιβλία σου για τις τύψεις;», «Πού να πηγαίνει, άραγε, ο άνθρωπος όταν πεθαίνει;», «Είναι όλα γραμμένα στο μεγάλο τεφτέρι ή μπορούμε και εμείς να ορίσουμε τη μοίρα μας;», «Γιατί υπάρχει τόση αδικία γύρω μας;», «Πότε λες να σταματήσει το χρήμα να κινεί τον κόσμο;», «Τι χρησιμότητα έχει το ψέμα;», «Πότε λες να βρω γαλήνη από το θάνατο της μητέρας μου;», «Γιατί δεν έκανα, όλα όσα θα μπορούσα να κάνω;», «Πότε τελειώνει ο πόνος;», «Θα σταματήσω ποτέ να φοβάμαι;», «Γιατί δεν θέλω πια να γλεντοκοπάω;», «Αξίζει τόσο κόπο η ζωή;»… Ατελείωτο το κατεβατό με τις ερωτήσεις του Λουκά προς τον Πέτρο...