-

Λίγος καιρός έχει περάσει µετά τα αλησµόνητα γεγονότα εκείνων των ηµερών του 2481 µ...

Τι είναι ένα παραμύθι δίχως λίγο από πραγματικότητα; Μάλλον κάτι αντίστοιχο με ό,τι η πραγματικότητα δίχως λίγο από παραμύθι… Δυσκατάπιοτη… Ο Μπράιαν κατοικεί σ’ ένα αρχοντικό από καφετί ψαμμόλιθο δίπλα στο πάρκο, στο κεντρικό Μανχάταν...

Είκοσι τρία χρόνια μετά την πρώτη κυκλοφορία του και τις πολλές εκδόσεις που είχαν γίνει τότε, το μυθιστόρημα της Κωνσταντίνας Δούκα Η κόρη του Στρατηγού κυκλοφορεί και πάλι, ξαναδουλεμένο με στοιχεία που τονίζουν περισσότερο τον βυθό της ψυχής των ηρώων του...

Την «κυρα-Σοφία» τη γνώρισα σ’ ένα χωριό της Κρήτης, μικρό παιδί εγώ τότε, γύρω στα 1950...

Είναι μερικοί άνθρωποι που δεν μπόρεσαν ποτέ να διαβάσουν το μυστικό σημείωμα που άφησε μέσα τους ο Θεός...

Η Δανάη, ένα νεαρό μέλος της κάστας των νεοαριστοκρατών που ζει σε υπερσύγχρονες υπέργειες πόλεις-μανιτάρια φτιαγμένες από αντιβαρυτικά υλικά, κατεβαίνει στην Αθήνα, τον λεγόμενο Κάτω Κόσμο, για να μελετήσει την επίδραση της νέας τεχνολογικής θρησκείας σε ανθρώπους κατώτερης νοημοσύνης...

Ο ήρωάς μας, ένας μοναχικός άνθρωπος και συγγραφέας, βρίσκεται προσκεκλημένος σε ένα δείπνο εργασίας, μαζί με άλλους δέκα συγγραφείς...

Έχω γνωρίσει στη ζωή μου αρκετούς ανθρώπους που έψαχναν απεγνωσμένα την ελευθερία της ψυχής τους...

Η Ιβανή, η Σανωτία, η Ατόπη, η Φιλίνα κι η μικρή Γιασώ ήταν ένα σμάρι κάργιες! Ένα σμάρι μαυροπούλια, που τη νύχτα φώλιαζαν στα κυπαρίσσια κι έλεγαν ανθρώπινες ιστορίες για να τις παίρνει εύκολα ο ύπνος...

«Είναι τόσο σπάνιες οι ευτυχισμένες στιγμές;» ρώτησε κείνο το βράδυ τ’ αστέρι...

Λένε πως ο κατήφορος έχει μόνο αρχή...

Ήσυχη νύχτα...

Το χαμπέρι έφτασε και στο χωριό της πλαγιάς...

Ήταν η μικρή αράχνη που στήριζε μια μεταξωτή κλωστή σ’ ένα φύλλο του γιασεμιού κι ύστερα κρεμόταν πάνω της και νανούριζε τους πόθους της...