Μια πράσινη συσκευασία με ραδιενεργή μαρμελάδα, μια γάτα που τη λένε Τάκη, ένας τρελός τρελός επιστήμονας σε τροχιά γύρω από το Γανυμήδη και μια απρόσμενη περιπέτεια...

Με αφορμή μια κεντητή «καλημέρα», που κάποτε κοσμούσε τα σπίτια όλων των Ελλήνων, ξετυλίγεται η ιστορία μιας δυναμικής και μεγαλόψυχης γυναίκας...

Κανείς τους δεν είχε προσέξει τη σκοτεινή φιγούρα που στεκόταν δίπλα στον Χάρι, μέσα στο σκοτάδι...

Τι κρύβει ο τοίχος του γείτονα; Μια ρωγμή που εμφανίζεται ξαφνικά στο διαμέρισμα του Μάρκου Σελαβή, γίνεται αφορμή συνάντησης με τους παράξενους γείτονες της διπλανής πολυκατοικίας...

«Ήταν έτοιμος να αλλάξει πορεία για τον κόλπο, όταν άκουσε τον εαυτό του να δίνει τον λόγο του στη νεκρή γυναίκα και σιχάθηκε την ψυχή του που προσπαθούσε να τον προδώσει...

Χωρίς να καταλαβαίνει το γιατί, ο ιδιωτικός ερευνητής Αστέριος «Όλα-στο-φως» Ηλιάδης αποβιβάζεται σε ένα ελληνικό νησί...

Μια φωνή αναδύεται από το βαθύ πηγάδι...

Η ιστορία του Πρόδρομου Έτρ, ενός θρυλικού Γάλλου γιατρού και αλχημιστή που συγκλονίζει την Ευρώπη ζωοδοτώντας ξύλινους Εσταυρωμένους Χριστούς από τα 1572 μ...

Όταν ο Κλιμτ αντίκρισε τη μαύρη θάλασσα, βρισκόταν σε έναν γκρεμό, δίπλα σε έναν φάρο, περιστοιχισμένος από βουβούς ανθρώπους...

… Ἡ Κλαρίσα δὲν ὑπῆρχε παρὰ μόνο σὰν φάντασμα στὸ παγκάκι, ὡς ἀνάμνηση μιᾶς μνήμης ποὺ δὲν ἦταν δική μου, ἴσως ἀκόμα καὶ σὰν τὸ παραλήρημα ἑνὸς ὀνείρου, ἦταν ἡ ἠχὼ ἑνὸς παρελθόντος καταποντισμένου στὴν ἱστορία, μὰ προσπαθοῦσα νὰ ἰχνηλατήσω αὐτὴ τὴ μνήμη, ν’ ἀκολουθήσω τὴ διαδρομή της...

Κάποιο συνηθισμένο κυριακάτικο πρωινό, ο Νίκος -ένα σαρανταπεντάχρονο στέλεχος εταιρείας που παραμελεί την οικογένειά του, αποξενώνεται από την παρέα του και, συχνά, τα θαλασσώνει στη δουλειά- ανακαλύπτει έναν περίεργο φάκελο στο κατώφλι του σπιτιού του...

“Το χωριό των ανθρώπων” έρχεται να αποδείξει πως η πίστη και η επιμονή μας ως προς τα όνειρα και τα θέλω μας είναι ικανές να οδηγήσουν τελικά στην υλοποίηση και στην εκπλήρωσή τους...

-

Η νουβέλα Κίτρινη ουρά εκτυλίσσεται σε απροσδιόριστο τόπο και χρόνο, ενώ, προσχηματικά, καταφεύγει σε τρόπους αστυνομικής πλοκής...

Σηµειώσεις ενός παράδοξου µελετητή του Ευριπίδη; Ένας Δραµατοθεραπευτής αναλαµβάνει ν’ ανακουφίσει τους ήρωες στις Βάκχες; Τραγούδια για την Ήπειρο (αδελφή του Πενθέα); Οντισιόν για έναν ρόλο που δεν υπάρχει; Στη νουβέλα Caput mortuum [1392], µε τον υπότιτλο Φάρσα αφανισµού, ο Μισέλ Φάις, µε αφορµή τις Βάκχες του Ευριπίδη, µιλάει για τη σαγήνη της βίας, την οικογενειακή αποσύνθεση, την πολιτική αποχαλίνωση, τη σεξουαλική ρευστότητα, τη µεταφυσική κατάπτωση, αλλά και τη µετέπειτα αισθητική και ιδεολογική εργαλειοποίησή τους στη συνείδηση του αναγνώστη και του θεατή ενός τόσο οριακού και αµφίσηµου κειµένου...