Είναι πολύ πιθανό να σκεφτούν οι αναγνώστες των ιστοριών που ακολουθούν πως ό,τι θα διαβάσουν βρίσκονται στο πλαίσιο μιας πιθανής ψυχαγωγικής ανάγνωσης, να είναι αποκυήματα κάποιας νοσηρής φαντασίας....

Oδήγησα το παιδί μέσα, επιβιβάστηκα και εγώ και την ώρα που εξέδιδα εισιτήριο από τον εισπράκτορα -τότε υπήρχαν εισπράκτορες ακόμη- γυρνάει η κόρη μου και λέει: "Mπαμπά, να μιλήσω;" Ανατρίχιασα όπως ανατριχιάζω πάντα όταν αφηγούμαι αυτήν τη σκηνή....

[....

Ελλάδα μετά την κατοχή και λίγο πριν τον εμφύλιο....

Άλλοι ανθίζουν οτο νερό και πίνουν όσο θέλουν κι οι άτυχοι στο βράχο διψούν και περιμένουν, καθένας και μια ομορφιά κι ο θάνατος για όλους, άλλοι απ το νερό που στέρεψε κι άλλοι από την προσμονή του....

Μια συνεχής παρουσία στην πνευματική και καλλιτεχνική ζωή του τόπου μας, μισό και πλέον αιώνα, είναι ο Κώστας Ασημακόπουλος· μια παρουσία χαμηλών τόνων, αλλά ταυτόχρονα γόνιμη και πλούσια δημιουργική....

-...

-...

-...

-...

-...

-...

-...

Ο Γιάννης Κακουλίδης, πρόσφυγας της Μικρασιατικής καταστροφής, χαρακτηριστικός αγωνιστής της γενιάς του, πριν περάσει στην αφήγηση των περιπετειών του, αφιερώνει αρκετές σελίδες στον αγώνα των πρώτων προσφύγων να επιζήσουν....

Μέσα στο ξύλινο λεωφορείο -απομεινάρι της δεκαετίας του 60- που θα μας μετέφερε από την πρωτεύουσα του Κολιασούγιου, όπως ονομάζουν οι ιθαγενείς την πατρίδα τους, τη Βολιβία, ως τα σύνορα με το Περού, προσπαθώ ν αγνοήσω το κρύο και σκέφτομαι αυτή τη "διπλή ήπειρο", στην αρχαία μα και νεανική, την Αμερική των ιθαγενών και των Ευρωπαίων, μα πάνω απ όλα των μιγάδων....