«… Τα παράθυρα δεν έχουν θέα...

Ένα ζευγάρι συνενωμένα δίδυμα λένε πως μοιράζονται μια νευρική γέφυρα που πρακτικά επιτρέπει στο ένα να διαβάζει την σκέψη του άλλου...

Η Σοφία μεγάλωσε στην ύπαιθρο, εκεί που φυτρώνουν, σαν τα άγρια χόρτα, τα παιδιά ενός κατώτερου Θεού...

Τι κοινό έχουν μέσα σ’ ένα βιβλίο η ακτιβίστρια Βιρτζίνια Γουλφ με τους φτερωτούς Τσανγκλάνκγ της δυστοπικής Κόφερνταμ;

Βιογραφικές αναμνήσε...

Ο Μουσόργκσκι απομακρύνθηκε από την κόρη του, πήγε στο πιάνο και άρχισε να παίζει ένα βαλς του Στράους...

Η Δανάη, συγγραφέας, παροπλισμένη από τα τραγικά συμβαίνοντα στη χώρα, μα και στο προσωπικό και οικογενειακό της περιβάλλον, με την εισβολή της κρίσης στη χώρα, στην απελπισμένη της προσπάθεια να ανασυγκροτηθεί και να αρχίσει το γράψιμο ξανά, θα μετακομίσει στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας την άνοιξη του 2015, ελπίζοντας σε μια αλλαγή...

Ένας δρομέας, ένας διευθυντής κλινικής, μία νοσηλεύτρια, ένας οπαδός, δύο ηλικιωμένοι, ένας καθηγητής, ένας γιατρός και μία εργαζόμενη γυναίκα βιώνουν σε οκτώ διαφορετικές ιστορίες τον χρόνο και τις διακυμάνσεις του με τον δικό τους τρόπο, μέσα από τη δική τους διάσταση, μέσα από τον δικό τους ιδιαίτερο κόσμο...

Με λογοτεχνική μαεστρία, ο Μιχάλης Τζανάκης ανασυνθέτει τις τελευταίες ημέρες της ζωής του Κώστα Καρυωτάκη στην Πρέβεζα...

Με σύγχρονη και πρωτότυπη γραφή, ο Θανάσης Γάκης μας οδηγεί στον κόσμο των ηρώων του, μέσα από διαδοχικές εναλλαγές σκηνών και ρεαλιστικούς διαλόγους...

Από την πιο ασήμαντη στιγμή ενός ανθρώπου ως το σπουδαιότερο κατόρθωμά του, όλες εκείνες οι αποφάσεις που έχουν παρθεί μέσα στο διάβα τού χρόνου, συνθέτουν το ένα και μοναδικό παρόν...

Ο Αριστείδης, η Κατίνα, ο Θοδωρής, η Ρηνιώ, ο Γιώργης, η Ελένη, ο Αλκιβιάδης, η Ζωζώ, η Μαριγώ, η Νίτσα, η απώλεια, η αναζήτηση της ουσίας, της ευτυχίας, της ανεμελιάς, ο μόχθος, η απογοήτευση, ο θάνατος, ο έρωτας, η έκπληξη, το ταξίδι, το μαζί, όσα δεν ήρθαν ποτέ, όσα αφήσαμε να φύγουν, τα αναπάντητα, οι ερωτήσεις που σκάλωσαν σαν χαλίκια στον λαιμό μας, οι πεθυμιές μας, τα ανομολόγητα, τα όνειρα, οι σιωπηλές κραυγές μας∙ αχ αυτές οι κραυγές! Κι ύστερα οι σοφές κουβέντες που ψάχναμε σε όλη τη ζήση μας για να μπορέσουμε να κρατηθούμε, να πιστέψουμε, να ελπίσουμε πως κάπου, κάπως, κάποτε μας περιμένει μια λιακάδα και μια άνοιξη ολόδική μας...

Η Κορίνα (κεντρικός χαρακτήρας του βιβλίου) καλείται να διαχειριστεί έναν αληθινό εφιάλτη μετά από ένα περίεργο όσο και σπάνιο ατύχημα το οποίο την καθηλώνει σε αναπηρικό αμαξίδιο...

Η Ελπίδα, μια νεαρή κοινωνική λειτουργός, ζει στη σύγχρονη Αθήνα...

…Το συρματόπλεγμα εκτείνεται σε όλο το μήκος του νησιού...