-

...και η αγάπη απλό...

Ολοένα υψώνουμε οχυρά στις ψυχές, στις πόλεις, στις χώρες μας… Πότε και πώς θα τα γκρεμίσουμε; Και κυρίως… γιατί να κρυβόμαστε πίσω από τα οχυρά; —— Μνήμη θαλασσινή η ώρα της ενδοσκόπησης σε δύσκολους καιρούς πλέει εντός μας … Από το καλοκαίρι της ξεγνοιασιάς μέχρι το φθινόπωρο του αναστοχασμού, από το χειμώνα της θλίψης ώς την άνοιξη της ελπίδας… Με δύο ποιητικές συλλογές, σε μία έκδοση, κάνει την εμφάνισή της στην ποίηση η Γιούλη Αντωνάτου...

Η ποιητική συλλογή «Black berries» είναι η πρώτη δίγλωσση ποιητική συλλογή του Βασίλη Πασιπουλαρίδη στα Ελληνικά και στα Αγγλικά σε απόδοση της Αναστασίας Μητσοπούλου...

Οι εραστές της ποίησης δε βλέπουν τον κόσμο επίπεδο, γραμμικό...

Ένας άντρας, μια φύλακας άγγελος, ένα τρένο που ταξιδεύει στον χρόνο, Χρυσόσκονη… και ένας χορός ταγκό με στιγμές της ζωής του...

Ορυχείο η μνήμη...

-

Στη νέα ποιητική σύνθεση της Σοφίας Διονυσοπούλου αναπαριστάται μια ρηξικέλευθη θεώρηση του Νάρκισσου, ενός τραγικού, χαρισματικού πλάσματος που έχει πάλιν και πολλάκις τσαλακωθεί από το εικονοπλαστικό βλέμμα της κοινωνίας και της ιστορίας της τέχνης...

Όταν ψάχνεις ποιήματα που δεν γραφτήκανε ποτέ και έρωτες χαμένους που ξεχάστηκαν, ίσως ανακαλύψεις τη μάγισσα στο κάστρο με τα δώδεκα παράθυρα να σπάει τους καθρέφτες της και να γεμίζει ο ουρανός άγνωστες λέξεις φωτεινές με ανεπίδοτα φιλιά στα χείλη...

Θ Ε Υ Θ Αναδεύω θόλους σκοτεινούς με τη γραφίδα περιστρέφω το φεγγάρι σπέρμα αθάνατο στον γαλαξία ρίχνω δακτύλιοι τα γραμμένα τον χρόνο παγιδεύουν τόξο πολύχρωμο ο Λόγος μέσα στους αιώνες...

Μια ιστορία κωμική που εξαρχής απαιτεί πλάτυνση για ν’ αναδειχθεί, στο τέλος βολεύεται μόλις σε δύο μέτρα πιθαμή, γυρνώντας το κεφάλι της στο σκοτεινό προσκέφαλο του τραγικού...

-

Στους υφάλους που καθημερινά σκοντάφτει η ψυχή, μαζί με την αγάπη, η ποίηση είναι το αντίδοτο στον πόνο...

Πριν σε γνωρίσω ονειρευόμουν καλοκαίρι σε νησιά...