ὄπταις ἄμμε / … / ἆς θέλετ’ ὔμμες [you burn me / … / as long as you want (me)] —sappho of lesbos, fragments 38 and 45 (tr...

-

Η νέα ποιητική συλλογή του Δημήτρη Λέντζου «Τα ξυραφάκια» αποτελεί το πρώτο μέρος της τετραλογίας του...

Η ποιητική συλλογή Contrapunctus του Αλέξη Χαρισιάδη από τις εκδόσεις Πληθώρα είναι προϊόν μιας πειραματικής συνάντησης της μουσικής με την ποίηση...

Το Ινδικό Καλοκαίρι ονομάσθηκε έτσι από τις ζεστές καλοκαιρινές συνθήκες του φθινόπωρου στην Νέα Αγγλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής σε περιοχές που κατοικούνταν από Ινδιάνους, οι οποίοι και το περιέγραψαν για πρώτη φορά στους Ευρωπαίους...

-

Η Μαρία Καλογεροπούλου-Κάλλας αποτελεί μια ιδιαίτερη φυσιογνωμία στον χώρο της όπερας και ένα από τα λαμπρότερα και πιο πολυσυζητημένα πρόσωπα στην ιστορία της μουσικής...

Ο Μεγάλος Ερωτικός μιας βιωματικής εμπειρίας αγάπης σε μία μοναδική συλλογή 76 ποιημάτων του Χρίστου Γούδη και 19 εικαστικών της Μαρίας Παναρέτου με προεξάρχοντα τον πίνακα του εξωφύλλου (λάδι σε καμβά, 0,90 Χ 1,20 μέτρα) που απεικονίζει συμβολικά τον τίτλο και την πεμπτουσία του έργου...

Διαβάζοντας τα ποιήματα του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα συνέβη ένας νοητικός συντονισμός σαν να εκπέμπαμε στην ίδια ή σε παραπλήσια συχνότητα...

Ως ποιητής δεν σιωπώ μπροστά στο δράμα και κρατιέμαι από μια Ιδέα (Ελευθερία, Δικαιοσύνη, Δημοκρατία, Σύνεση, Ομορφιά)...

Τι είναι αυτό που τελικά δεμένους μας κρατάει στο «λίγο»; Γιατί την ευτυχία αγναντεύουμε από μακριά κι όσο και να τη φτάνουμε δεν την αγγίζουμε ποτέ; Οι απαντήσεις για όλα τα «σχεδόν» και τα «παρά λίγο» που μας ταλαιπωρούν και στο διάβα μας στέκουν εμπόδια απροσπέλαστα βρίσκονται μέσα μας· στους φόβους που αρνούμαστε να νικήσουμε, στον εγωισμό που χατίρι δεν του χαλάμε, στ’ ανείπωτα λόγια που κρύβονται πίσω από τις πόρτες της σφαλισμένης μας καρδιάς...

Το μπλουζ των απόκληρων Ο θάνατος ρέει σαν χείμαρρος πάνω τους Διωγμένοι, καταφρονεμένοι, ανέστιοι ξεκολλημένοι από το χρώμα της ζωής χαμένοι μες στην άγρια νύχτα της ψυχής τους σέρνουν τα κοκαλωμένα τους βήματα στους δρόμους των πόλεων προς το πουθενά Μια σακατεμένη ελπίδα τρεμοπαίζει στα θολά τους μάτια καθώς τείνουν ένα τρεμουλιασμένο χέρι, για λίγες δεκάρες Συντροφιά τους, το τραγούδι-αναφιλητό Τραγούδι-ξόρκι σ’ ό,τι εμποδίζει την ανταρσία το κοφτερό λεπίδι της μοναξιάς Τραγούδι-ξόρκι στο θυμό τους, των ηττημένων ξεριζωμένων τούτου του κόσμου ανθρώπων...

Χίλια δέρματα άλλαξα για να σε βρω και άλλα τόσα για να βρω τον εαυτό μου...

Ξεχωριστέ μου αναγνώστη, δείχνω την ευγνωμοσύνη μου για το γεγονός ότι αγκαλιάζεις την πρώτη μου ποιητική συλλογή με τα δικά σου χέρια...

-