-

ΤΟ ΣΥΣΣΙΤΙΟ Οι λεπίδες στάζανε αίμα τα μάτια τους θάλασσες δάκρυα κόβανε και πετούσανε στους περαστικούς ολοζώντανες φλούδες δέρματος (μόλις είχαν αρχίσει να φαίνονται τα οστά τους) όλοι σταματούσαν αυτοί ανένδοτοι συνέχιζαν να κόβουν να κόβουν και να ωρύονται «άλλος για τη σάρκα μας;» «άλλος για τη σάρκα μας;» εκείνο το μεσημέρι δεν έμεινε κανείς νηστικός...

-

Πιστεύω εις έναν Άνθρωπο όμορφο, πιστεύω εις τον Άνθρωπο τον όμορφο, που τη γεννά την ομορφιά μέσα στην τόση ασχήμια και μέσα του τη φέρει...

Μαρμαίρω το φως των αιώνων που κουβαλώ στα κύτταρά μου και κάνω Ανατολή το σκοτάδι που μου φύτεψαν οι προσδοκίες...

Το κασσανδρικό αρχέτυπο...

«Όταν βγαίναμε στην αυλή, ο καφές είχε κρυώσει κι η νύχτα έριχνε το μαγνάδι της...

Μά όχι, δε θα παραδοθώ και ας το ξέρω, στο τέλος, θα τα ξεριζώσετε όλα...

Nice to be nice Το εκκλησάκι τού σώματος γοργά πεθυμιά του είναι να λάμψει όπως το καντηλάκι της Αναστάσεως οδηγημένο από ένα φως που δεν σβήνει σα να φιάχνει ιστορίες μεθυστικές για την ακολουθία της μορφής που είναι αφιερωμένο, ιδεατό και φεγγοβόλο αρνούμενο ψέγος...

Στην πορεία του χρόνου ήρθε σε επαφή με την νεοελληνική ποίηση και λογοτεχνία και κυρίως με τον Καζαντζάκη. Το πρώτο βιβλίο του ήταν δώρο της κόρης της. Την ημέρα εκείνη γεννήθηκε ένας νέος, διαρκής και βαθύς έρωτας για την Κωστούλα.

Σε καιρό µνήµης Όταν οι μέρες φθίνουν είναι ο καιρός της μνήμης...

ΓΙΑ ΕΣΑΣ Πονάνε ο...

«Τα παιδικά μας χρόνια κοιμούνται σε άνθη νερατζιάς σε τρυφερά σεντόνια και σε ανεπαίσθητο άνεμο αναδεύονται ξυπνάνε...

Δεν σ’ αγαπώ γιατί είσαι γλυκιά, δεν σ’ αγαπώ γιατί είσαι καλή, δεν σ’ αγαπώ γιατί είσαι ένας άγγελος επί της γης, δεν σ’ αγαπώ γιατί με κάνεις να γελάω, δεν σ’ αγαπώ γιατί με γεμίζεις δύναμη, δεν σ’ αγαπώ γιατί δίνεις νόημα στη ζωή,

Waiting for the dark...