Το έργο τούτο είναι ένα σύμπλεγμα ελεύθερων στοχασμών για το χρόνο, μέσα από μια ποιητική διαδρομή, χωρισμένη σε 24 σύντομες ενότητες και μια σειρά ενδιαμέσων σταθμών...

Αναζητώντας οδηγίες χρήσης για το δώρο της ύπαρξής της, η Ευγενία Δουβή, ποιεί τον λόγο της με αλήθεια και ρεαλισμό, με λέξεις που αναζητούν αιτίες, συνέπειες, αθώους κι ένοχους, αυτόφωτα κι ετερόφωτα όντα...

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ στη μνήμη του πατέρα μου Συναντηθήκαμε στις όχθες τ’ ουρανού...

Στη δεύτερη ποιητική συλλογή του, με τίτλο «Όταν οι τίγρεις καπνίζουν», ο έφηβος Θωμάγγελος-Κάρλος Πρασσάς, ποιητής εξ απαλών ονύχων –αφού ξεκίνησε να γράφει ποιήματα όταν πήγαινε ακόμη στο νηπιαγωγείο– αναμετριέται με τον ντανταϊσμό και τον σουρεαλισμό αλλά και τον σκληρό ρεαλισμό, ίσως ανοίκειο για την ηλικία του...

Στο νέο της βιβλίο, Στο μπαλκόνι του κόσμου, η συγγραφέας στέκεται και βλέπει εικόνες και βίους ανθρώπων στην πόλη που και μεις ζούμε...

Η φίλη μου Μαγδαληνή Τρικαλινού, όταν πέθανε η μητέρα της, βρήκε σε φάκελο μια σειρά επιστολών και κειμένων...

Η ποιητική συλλογή Μια λέξη κλειδί αποτελεί μια περιπλάνηση, ένα ταξίδι εξερεύνησης χωρίς αφετηρία και χωρίς προορισμό...

H συλλογή αποτελεί ένα ψηφιδωτό βιωματικών εμπειριών, στο οποίο αναμειγνύονται εικόνες και συναισθήματα που γλίστρησαν από τις εποχές του χρόνου· σύγχρονες καταστάσεις, όπως η πανδημία και ο ψηφιακός μας εαυτός, καθώς κι ερωτήματα και ανησυχίες για την ύπαρξη και τον κόσμο...

Αν η πρώτη ποιητική συλλογή του Κωνσταντίνου Γεωργίου, Σε πρώτο πληθυντικό, προσδιόρισε τον χώρο της ποιητικής του μυθολογίας θεμελιώνοντας τα αισθητικά και ιδεολογικά της ερείσματα, αυτή η ποιητική συλλογή, παρά την διακριτή της αυτοτέλεια, αποτελεί ουσιαστικά την εξελικτική συνέχεια και την φυσική ολοκλήρωση της προηγούμενης, αποκαλύπτοντας ενδελεχώς ότι υποστατικός πυρήνας της ανυπόκριτης αγαπητικής και συντροφικής σχέσης παραμένει το Εσύ και αναδεικνύοντας καταφανώς την πράξη της θυσιαστικής προσφοράς και το αίσθημα της ανυποχώρητης δοτικότητας ως περιούσιον, απολυτρωτικόν της ψυχής ευγενές ίνδαλμα, που εξωθεί την επαναστατημένη συνείδηση όχι μόνο στην απελευθέρωσή της από τα σκληρά κελύφη του απομονωτισμού, αλλά και στην ανατασική ενεργητική της πορεία στον δρόμο της συλλογικής προσπάθειας της συνδιαμόρφωσης ενός οικουμενικού πολιτισμού στην βάση των ανθρωπιστικών αξιών...

ΕΝΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ Σβήνουν οι άνθρωποι Σαν τις σκιές Χαράματα στα πεζοδρόμια...

-

ΜΠΟΡΩ Μπορώ να αισθάνομαι, να νιώθω Να μυρίζω την πλάση μου γύρω μου...

Μεταξύ ύπνου και πραγματικότητας, μεταξύ ονείρου και ζωής, νοιώθεις ότι δεν υπάρχουν σκοτούρες και βάσανα...

Η Μούσα (όποια, όπου και όπως) δεν εμφανίζει απλώς το πρόσωπό της σύνθετο, με πολυμορφίες και παραλλαγές, αποκαλύπτοντας συγχρόνως αλλαγές της εποχής, αλλά συχνά καταλήγει να φυλακίζεται σε μάσκες και αναίσθητα στολίδια...

Παλιό ποίημα Ένας φάρος αναβόσβηνε από εκείνο που δεν φαίνεται έμοιαζε ν’ ακολουθείς τη λεπτή κλωστή που από κάπου είχε ανατείλει...