Το βιβλίο αυτό είναι γεμάτο με ποιήματα που μιλούν για αγάπη, ευαισθησία, αληθινά συναισθήματα, στιγμές της ζωής, που, διαβάζοντάς τα, δημιουργούνται μέσα σου εικόνες για τις καταστάσεις που περιγράφει το κάθε ποίημα...

Τρεις μέρες τώρα νηστεύω τους ανθρώπους μου...

«Αν κάποτε ένα πρόσωπο, σκοπός ή μια ιδέα, το φως κινήσει μέσα σου έναν κρυμμένο τόπο και βρεις σ’ αυτόν μια δύναμη που στέκει εκεί ακμαία, είναι η Πίστη όπου κινεί ψυχή, αν θες και κόσμο...

Το ίδιο ακούω κάλεσμα, τον ίδιο ακούω χτύπο Η ίδια με καλεί καρδιά, ίδιος ηχεί ο ρυθμός Ηλύσια και Παράδεισος τον ίδιο έχουν κήπο Από τον Δάντη ως σήμερα, ένας είναι ο καημός Όσες πληγές υπέφερα κι όσες φορές πονούσα Πάντοτε ίδια ήτανε η έμπνευση κι η Μούσα Κι ο δρόμος που ακολούθησα, που πάντοτε αλλάζει Είτε δεξιά είτε αριστερά, στο ίδιο τέρμα βγάζει Κι αν είμαι απλά μια αντιγραφή, χωρίς οστά και σάρκα Κι αν κάποιον λογοτεχνικό θυμίζω χαρακτήρα Η ίδια μας γέννησε ψυχή, η ίδια μας δένει μοίρα Στο πέλαγος της ποίησης η ίδια μας φέρνει βάρκα Κι είναι η ίδια η ομορφιά που μας καλεί θλιμμένα Τον Faust...

Ας μείνουμε λιγάκι έ...

-

Το "Κάθαρμα" -Ποίηση...

Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης είχε μια μακροχρόνια σχέση με τον εύρυθμο λόγο, το τραγούδι γενικά...

-

-

Στον τόμο "Πεντάσημον", οι ποιητές Γιώργος Βαρθαλίτης, Θεοδόσης Βολκώφ, Αλέξανδρος Κορδάς, Χάρης Ψαρράς και Δημήτρης Κοσμόπουλος καταθέτουν από εννέα ποιήματα ο καθένας τους...

ΕΠΙΤΥΜΒΙΟ Arioso dolente Στιγμές στιγμές μαζεύεται η σιωπή, ένας πυκνός πυρήνας, ένας θρόμβος σαν από φως, στο πιο βαθύ σκοτάδι, έτοιμη να ξεσπάσει˙ κι αν ακούσεις να λιγοστεύει η νύχτα και να φέρνει τη μουσική του κόσμου από μακριά (όπως σε κάμαρα άγρυπνη θα φέρει η θάλασσα την πρωινή δροσιά της), σκέψου κι αυτούς που ήταν σαν εσένα πλασμένοι από σπαράγματα ονείρων και χάθηκαν προτού να ξημερώσει...

Η δημιουργός, στην εισαγωγή της τρίγλωσσης έκδοσης, εξομολογείται: «Είχα το προνόμιο να αφιερώσω πέντε χρόνια από την ευρωπαϊκή μου καριέρα στην έρευνα και καινοτομία για τις θάλασσες...

…επί δισεκατομμύρια έτη, / εκάστη γενεά κληρονομεί / εις τα κατιόντα κύτταρά της / τουτέστιν / εις τους αλληλοσπαρασσομένους απογόνους, / τον τρόπον της αντιγραφής των υλικών της : / την διαθήκην της / εις τους αιώνας των αιώνων… "Στον πρώτο γιο μου, τον Ανέστη, αφήνω την αυλή στο Καραβοστάσι… Στον μικρό μου γιο, τον Λευτέρη, αφήνω την ελιά που ‘ναι στη μέση της αυλής, με τον ίσκιο της μαζί...

Τα σαρακατσάνικα τραγούδια είναι τα τραγούδια που δημιούργησαν οι ίδιοι οι Σαρακατσάνοι, αλλά και παραλλαγές (στον ήχο ή και στον στίχο) άλλων δημοτικών τραγουδιών από όλη την Ελλάδα, κυρίως από τα Άγραφα, τη Ρούμελη και την Αργιθέα, τα οποία προσάρμοσαν στο δικό τους ηχόχρωμα...