Οι Άντρες με Θέλουν Οι άντρες με θέλουν γιατί αγαπώ ολοκληρωτικά μόνο που πληγώνονται ή θυμώνουν όταν τους παραδέχομαι πως έτσι αγάπησα και σένα· Με θέλουν γιατί ξέρω να γράφω ποίηση αρκεί κάπως να φαίνεται, φυσικά, πως γράφω για αυτούς...

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ Να θυμηθούμε το κατακάθι των φιλιών στα σκισμένα μας χείλη το βραδινό πότισμα των σωμάτων την επανάληψη του σ’ αγαπώ τις νύχτες κάτω από τα σίδερα της πόλης που απλώνουμε τα παιχνίδια μας παράνομοι για τις ώρες κοινής ησυχίας ως τότε ξυπόλητοι ματώνουμε στα μάρμαρα κάτω από τα μεγάφωνα που απαριθμούν οδηγίες χρήσεως ζωής και θανάτου...

-

-

ΚΑΡΜΕΝ Ω, τι υπέροχος που είναι ο κόσμος μέσα στην απέραντη ασχήμια του...

-

Προχωρώ… Όσο πιο βαθιά γίνεται· με την ελπίδα να φθάσω κάποτε στα θεμέλια της ψυχής...

Το «Ταξίδι της Καρδι...

-

-

Ανηφορίζοντας σκαλιά στιγμές δεκαετίες πώς πέρασαν δέκα χρόνια; Απόψε σε καλώ σε φέρνω ξανά εδώ σαν διάρκεια και σαν υπόσχεση απ'' όλες σου τις ηλικίες ταυτόχρονα...

Ο Σιμωνίδης ο Κείος χαρακτήριζε «τη μεν ζωγραφίαν ποίησιν σιωπώσαν, τη δε ποίησιν ζωγραφίαν λαλούσαν», βοηθώντας μας έτσι να αντιληφθούμε ότι οι ακουαρέλες που κοσμούν τη συλλογή αυτή ταιριάζουν αρμονικά με τα ποιήματα, καθώς με τους ανάλαφρους χρωματικούς τους τόνους μπορούν να μας ταξιδεύουν έμμετρα στις αμέτρητες όψεις της Άπω Ανατολής...

Η γοητεία του γυμνού ορίζοντα είναι η πέμπτη ποιητική συλλογή που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Το Σκαθάρι...

«Η Τέχνη του Haiku & της Tanka» ανοίγει για τον αναγνώστη μια πύλη σε έναν κόσμο όπου ο χρόνος επιβραδύνεται και κάθε λέξη ανασαίνει τη δική της αλήθεια...

«Χειμώνας Πάντα γνωρίζει Επιλέγει τη σιωπή Την εσωτερική κραυγή Καλύπτει στα λευκά και κρύβει τις ατέλειες Λείες επιφάνειες Αμόλυντες Αποστειρωμένες Παγερές Σαν τον θάνατο που φυλάει τσίλιες καθώς οι δείκτες κονταροχτυπιούνται σε έναν αγώνα που σίγουρα δεν μπορείς να κερδίσεις Καμουφλάζ… μέχρι την Άνοιξη Δεν γίνεται να κρύβεσαι για πάντα Κάποια στιγμή, θα με βρω» Μετά τον καιρό των κοινωνικών αποστάσεων σε καφέ, μετρό, λεωφορεία, ουρές αναμονής, ο τίτλος της ποιητικής αυτής συλλογής θα μπορούσε να αναγράφεται σαν λέξη «επανοικειοποίησης» όλων, όσα χάσαμε ή αλλοιώθηκαν, σε τοίχους της πόλης, δίπλα στα βασανίζομαι, οι άλλοι είσαι εσύ κλπ: εγγύτητα...