Μέσα από αυτά τα πονήµατα στιγµής, ζωής, εκφράζω σκέψεις, ιδέες, συναισθήµατα που µπόρεσαν να ντυθούν µε λέξεις....

Να σας διαβάσω μόνο θα ’θελα τούτα τα ποιήματα που γράφτηκαν στο σπίτι, στο γραφείο σ’ ακρογιαλιές, κι αεροδρόμια σε συνεδριάσεις βαρετές κι αφόρητες Να σας διαβάσω σκέψεις ανήσυχες για τον άνθρωπο, για τον πλανήτη τον θάνατο, τον έρωτα για φτωχούς και πλούσιους για των πολλών χρωμάτων τους θεούς Να σας διαβάσω για τα ψέματα, για τις αλήθειες για την ανθρώπινη ευτυχία, των φτωχών τη δυστυχία για των αρχόντων την υποκρισία για κείνων των πιστών την αφασία Να σας διαβάσω θα ’θελα μόνο για μια στιγμή μη μου κλείνετε τα μάτια μη μου βουλώνετε τ’ αυτιά την πλάτη μη μου στρέφετε αδιάφορα μελάνι άλλο δεν κρατώ άλλο χαρτί δεν έχω....

Θα ’θελα νάχα την Τρίαινα του Ποσειδώνα να ξεσηκώσει φουρτούνα τη θάλασσα και μετά να τη βγάλω τσουνάμι λαοθάλασσα της ξηράς, να σαρώσει το σαθρό και βάρβαρο καθεστώς των καπιταλ-ληστών....

...

...

...

...

...

...

Τα τραγούδια που έγραψα το συνθέτη γυρεύουν να ντυθούνε τη λάμψη τους και στιγμή δε μερεύουν....

Το είδος των ποιημάτων της παρούσας συλλογής, δημιούργημα των τελευταίων αιώνων, μιμείται και περιγράφει το όνειρο και το υποσυνείδητο του ανθρώπου, κινείται εκτός του χώρου της λογικής και του νοήματος και ουδεμία σχέση ή ομοιότητα έχει με το είδος της ποίησης, που έχει λογική και νόημα και που ο απλός κόσμος θεωρεί ως ποίηση....

λες - να ψηλαφίσω απ’ την αρχή λες με δάχτυλα τους καρπούς να παραδώσω λες να παραδώσεις λέω μα κοίτα πώς έχει το πράμα ο χρόνος που ικέτεψες θα ’ρθεί και θα γελάσει θα ’ρθεί λες και θα ’ρθώ σού απαντά να ’ρθεί λες να ’ρθεί τικ τακ τικ τακ τικ τακ χέρια στους καρπούς μετράνε αδύναμα δάχτυλα σε φλέβες αδύναμες κι άσ’ τα λες ίδια κολυμπήθρα του Σιλωάμ χωράς; μπαίνεις δε χωράς; να περιμένεις τη σειρά σου -θα ’ρθεί καιρός λες που θα μετρήσουμε αλλιώς- χωράω (θα) λέω αλλά ένα κιλό χώμα είναι πιο βαρύ από ένα κιλό κρέας -είναι γνωστές οι επαναλήψεις του αίματος- πολύ αίμα λες να παραδοθώ λες να παραδοθείς λέω κι εγώ για τ’ αδύναμα δάχτυλα κομμένα όπως τα νύχια νύχτα που έκοβα νομίζοντας πως ωραιότερος θα γίνω γι’ αυτά θα λέω·...

Τα "Μείζονα ποιητικά" του Μιχάλη Κατσαρού (1920-1998), ενός από τους πιο επιδραστικούς ποιητές στη νεοελληνική λογοτεχνία, περιλαμβάνουν το πιο γνωστό, σχολιασμένο και πολλαπλώς διαβασμένο έργο του ποιητή, δηλαδή τις τρεις συλλογές του "Μεσολόγγι" (1949), "Κατά Σαδδουκαίων" (1953), "Οροπέδιο" (1957)....

...

"Η άλλη πλευρά" είναι μια ποιητική συλλογή με θέμα τις υπαρξιακές και συναισθηματικές ανησυχίες και αναζητήσεις μας....