Πρόκειται για την ποιητική συλλογή από 87 ποιήματα....

Η συλλογή αποτελείται από 73 ποιήματα, τα οποία κατανέμονται ισομερώς σε τρεις οργανικά συνδεδεμένες ενότητες με τίτλο: Πενταστάγματα, Απηχήματα, Παρεστιγμένα, που αναφέρονται σε κρυφοστοχασμούς, ακριβομνήμες ζωής και μελωδικά απόστιχα, για νυχτερινά ονειροβατήματα....

Ρίχνει ανάποδα τα ζάρια ο Θεός και ευνοεί τη νύχτα ν ανθίσει....

Πεζός τροχασμός Φτάνει κάποια εποχή που μοιάζει όλα τα ονόματα να τα έχεις ακούσει ή κάπου συναντήσει ξανά....

Ψηλαφείς τα τοιχία....

Το εκκρεμές της ζωής ταλαντώνεται αδιάκοπα μέσα στον άναρχο χρόνο ανάμεσα σε μικρούς θριάμβους και μεγάλες απώλειες ακολουθώντας το φυσικό νόμο μιας αόρατης ισορροπίας, που επιβάλλει οι λίγες χαρές να λογίζονται ίσες με τις πολλές λύπες στη ζυγαριά της σύντομης διαδρομής του ανθρώπινου ίχνους, και κάθε θρίαμβος μνημονεύει μια απώλεια και κάθε απώλεια θριαμβολογεί σιωπηλά, έτσι που πάνω στα φτερά της χαρμολύπης αιωρούμαστε, κι ο ποιητής αλχημιστής που με το ελιξίριο του λόγου εξευμενίζει τους δαίμονες της σάρκας και της ψυχής....

μελάνιασαν τα χέρια μου να σε κρατάω όλη μέρα αγκαλιά....

...

...

...

...

Κλειστά ακόμη τα παράθυρα και ίσως παραμείνουν έτσι για πολύ....

Η μητέρα, η γιαγιά, η έγκυος ξαδέλφη, η λεχώνα κολλητή, η κακοποιημένη θεία, η γεροντοκόρη φίλη της μαμάς, η άπληστη σύζυγος, όλες γυναίκες μίας πόλης "άκοπης και αδιάβαστης" που στέκεται φωτίζοντας τις ιστορίες τους με μια λάμπα δρόμου....

...

Επιλέξτε λοιπόν ηρεμία ή έρωτα Τα δυο μαζί δεν πάνε...