Να μιλήσω για την ποιητική συλλογή; Ένα ανοσιούργημα λέξεων....

...

"Ξεκινάς να διαβάζεις και έχεις την αίσθηση πως ο Τζόγιας χρησιμοποιεί κάρβουνο για να φτιάξει τους πίνακές του....

...

...

...

"....

Στη χώρα μου τα σύμπαντα ορθώνονται σαν γερανοί, διάσπαρτα εδώ κι εκεί Δεν κατορθώνεις να τα δεις ποτέ συγκεντρωμένα, γιατί τα σύμπαντα είναι δυνάμεις ετερώνυμες, ξέρουν μονάχα τη φυγόκεντρη μανία Αν κάποιος κάποτε θα πει πως ζει σ όλα τα σύμπαντα, ή τον ξερνάνε έξω αυτά, μες στον κενό αιθέρα, ή πάει να πει πως σύμπαν έγινε κι αυτός, στην ερημιά του κρύου Μικρός, νόμιζα πως θα ζούσα σε ένα τέτοιο σύμπαν....

η ζωή μου, βασίζεται σε αληθινή ιστορία....

...

Ως πότε παλληκάρια να ζούμεν στα στενά, Μονάχοι σαν λιοντάρια, σταις ράχαις στα βουνά; Σπηλιαίς να κατοικούμεν, να βλέπωμεν κλαδιά, Να φεύγωμ απ τον Κόσμον, για την πικρή σκλαβιά....

Η πρώτη ποιητική μου απόπειρα προέκυψε από την ανάγκη μου να εκφράσω την ανησυχία μου για την έννοια των λέξεων που χάνεται σιγά σιγά....

...

"Όσο προχωράει η ζωή, τόσο πιο ανεξέλεγκτη γίνεται η εξάρτησή μου από το χρόνο....

...