Όλοι οι άνθρωποι ψάχνουν ένα τρόπο να εκφραστούν Άλλοι το κάνουν από αγάπη για την τέχνη, για άλλους είναι θέμα εργασίας και επιβίωσης, γράφουν μυθοπλασίες για ανεκπλήρωτους έρωτες, σενάρια φαντασίας, άλλοι μιλούν με ποιήματα και άλλοι εκφράζουν τον πόνο τους μέσα από βιωματικά βιβλία και προσπαθούν να εκτονώσουν την θλίψη και την μοναξιά τους με αυτό τον τρόπο....

Πού πάει η αγάπη, όταν φεύγει; Τα τόσα χάδια και φιλιά πού κρύβονται; Πώς χάνονται τα σώματα σαν πήλινα αγγείια; Και τώρα, πού είσαι; Ποιος λογαριάζει πώς από την αρχή να ξαναρχίσω;...

...

...

...

...

...

...

Φθάνει μόλις εκεί, ανάμεσα στην ευτυχία και το παράλογο του κόσμου μία στιγμή να αγγίξεις, να ορίσεις και να οριστείς, να ανα-καλέσεις μνήμες του σώματος, απόηχους των σκέψεων, τους υπόκωφους ήχους των απωλειών, ύστερα, μες το φως ξαναγυρνάς σκορπίζοντας λέξεις για πράγματα και άλλες που ακόμη δεν έχεις ονομάσει, μήπως και βρεις τον εαυτό σου....

Μαύρη παπαρούνα....

Χαρά | Έρωτας | Θάνατος Η καθημερινή ανάγκη της τροφής που μετατράπηκε, και όχι άδικα, σε γαστρονομική απόλαυση και σε αέναη αναζήτηση της τέχνης της μαγειρικής, παρουσιάζεται εδώ ως ένα έργο τριών πράξεων, που τον πρωταγωνιστικό ρόλο έχει η ύλη....

...

...

...

...