Όταν φοβούνται να κοιμηθούν κοιτούν τα σβησμένα παράθυρα παρακαλώντας να ανάψουν, αλλά αργά καταλαβαίνουν πως η πόλη κοιμάται νωρίς μη σπαταλάει ξύπνια πολύ όνειρο....

Η ΔΙΑΘΗΚΗ Θα αποθάνω όταν θα έχω ακούσει τη μουσική της καρδιάς στο γλυκοχάραμα της χαράς με γιατρικό το μεγάλο ερωτικό Επιθυμώ στο γιαλό Απ’ τα κύματα το δεύτε τελευταίο θρήνο και ασπασμό Όταν θα έχω μεθύσει με τον ωραιότερο μοσχοβόλο ανθό τη νιότη θα έχω απολαύσει τα πλουσιότερα πλούτη που έχει η νιότη Θα είμαι και εγώ το θαυμαστό θαύμα που είναι η νιότη Θα αποθάνω όταν η Πυθία θα χάσει το χρησμό για το δικό μου φευγιό Στ’ άπατα να με συντροφεύουν η ερωτική κραυγή η θαλασσινή ηχώ εκεί θα θεμελιώσω σπιτικό Όταν αναστηθούν τα όνειρα και γίνουν θαύματα κρυμμένα στης καθάριας νιότης μας το μαγικό φυλαχτό...

" Αστέρια μακρινά παρασύρουν τις σπίθες του μυαλού μου στο ποτάμι της ποίησης....

-...

-...

Δυσνόητες ρωγμές στο ανέφικτο όμοιες μ εκείνες που σου χάραξαν στο μέτωπο λίγο πριν την εκούσια θυσία όμοιες με τα λαβωμένα, απ τα χέρια ενός παιδιού, φτερά μιας πεταλούδας Ρωγμές ακαθόριστες, που ασελγούν στης γαλήνης τα σώματα, που ραπίζουν σπερματικές διαθλάσεις στην ανοργασμική πλέον ακοή σου Ρωγμές στις αισθήσεις που φύλαξες για τον έρωτα μιας καταδότριας νύχτας Κ η ψυχή σου ως κ η μικρή ψυχή σου δε χωράει σ ορίζοντες, μα υπομένει γενναία το τραχύ των ρωγμών Κι εκείνο της πεταλούδας το πέταγμα ματαιώθηκε πάλι...

"Υπέροχη ποιητική και άκρως στοχαστική εσωτερική διαδικασία επιλογής"....

-...

-...

[....

-...

-...

-...

Η πρώτη ποιητική συλλογή του Νίκου Τόμπρα,ενός ποιητή που αποφασίζει να εκδώσει στα χρόνια της βαθιάς του ωριμότητας έχοντας αφομοιωμένα τα βιώματα και τις ποιητικές του καταβολές τα οποία συνδιαλέγονται με ένα προσωπικό ποιητικό ύφος....

-...