Ο Βασίλης Καραβίτης είναι ίσως ο μονιμότερα και βιωματικότερα φιλοσοφών και θυμοσοφών ποιητής της β μεταπολεμικής ποιητικής γενιάς· αν και σωστότερο θα ήταν να έλεγα ότι αρέσκεται σε μια εύστροφη - και με διακριτικότητα φορτισμένη συγκινησιακά - αναγωγή όλων όσα βιωματικά ή εμπειρικά αποκομίζει "εκτίοντας" τον βίο του, σε ποιητικά αποφθέγματα, φιλοσοφικού ή θυμοσοφικού περιεχομένου....

[καλούπι: τοπογραφικό] Πρώτα παντρεύτηκε η μεγάλη....

Τα "Πνευματικά μηνύματα" είναι έμμετρα αγγέλματα για το επίγειο ταξίδι της ψυχής....

Πρόκειται για δύο ερωτικά ποιήματα του Μαρίνου Φαλιέρου ο οποίος ήταν μέλος του κρητικού κλάδου της βενετικής οικογένειας των Falier....

Η στιχουργός που μας συστήθηκε δυναμικά με τις "Μέλισσες" και το "Χειμωνανθό", χωρίς διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στον έμμετρο και τον ελεύθερο στίχο, παραθέτει σ αυτή την έκδοση είκοσι οχτώ φαντασιώσεις περιέχουσες άνθη, τοποθετώντας κατ επανάληψη ένα λουλούδι απέναντι σ έναν κήπο....

Τα ομηρικά πρόσωπα και θέματα συνιστούν ένα σταθερό σημείο αναφοράς στο ποιητικό σύστημα του Γ....

-...

ΤΑ ΑΕΤΩΜΑΤΑ Κρυσταλλοπαγή τ αετώματα από κεί κατέβηκε ο δήμιος έπιασε την οροφή τ ουρανού κι έτριξε ο βαρύς πολυέλεος μιαν ανωφερή ιδέα και ρίγησε η σπονδυλική στήλη της νιότης μου έπιασε απ την οσφύ τα βουνά και τα χόρεψε σεισμικά τα ουράνια κάτεργα κι έβγαλε από μέσα τον σιδερίτη τους όλους τους σιδηροδέσμιους του φεγγαριού Οσφυοκάμπτης των ψυχών και των σωμάτων Περιλαμβάνει την ανέκδοτη συλλογή "Οριογραμμή"....

Πρόκειται για μια, κατά κύριο λόγο, ερωτική ποιητική συλλογή....

Η ποίηση της Μαρίνας Μυρτάλη είναι η ματαιωμένη ανεκπλήρωτη επιθυμία....

Στην ανά χείρας έκδοση, εκτός από τις συλλογές "Μη σκεπάζεις το ποτάμι" και "Κρυφός κυνηγός" που παρέμειναν όπως είχαν τυπωθεί αρχικά, στις άλλες έγινε μια πάρα πολύ αυστηρή επιλογή, ενώ αρκετά από τα ποιήματα έχουν υποστεί από απλές μέχρι και δομικές αλλαγές, αφού πιστεύω ότι, από τότε που ξεκίνησα να γράφω, επεξεργάζομαι και συμπληρώνω μία και την αυτή συλλογή....

-...

-...

"ΤΡΙΣΤΙΧΑ"" Χρόνια προσμένω μια στιγμή μόνη - κι αυτή δεν φτάνει! Έρημη νύχτα....

Η Μαρία Σερβάκη αποφασίζει να εμφανιστεί και πάλι δημοσίως με τον "Οδοιπόρο" μια συλλογή, η οποία πιστεύω ότι είναι ίσως η καλύτερή της, αφού ο χρόνος πλέον έχει πατινάρει αθόρυβα και αργά-αργά την παλαιά υπέρλαμπρη στίλβη των στίχων, αφήνοντας να φανεί μόνη της η ακριβή εκείνη όσο και υπέροχη, λόγω της διαβρωτικής από την αγωνία και την λύπη, λάμψης της ψυχής, ενώ το ποίημα εμφανίζεται όλο και πιο "σφιχτό", πιο συγκροτημένο, απολύτως ελεγχόμενο, και ο λόγος όλο και πιο λυγμικός και, κυρίως, όλο και πιο συγκεκριμένος....