-...

....

-...

-...

Πατρίδα Ο τοίχος απο ξερολιθιά δεν είναι μνημείο λαικής Αρχιτεκτονικής μονάχα είναι κι ένας τρόπος να Κρατιέσαι όρθιος κι ο ήχος απ΄τα σφυριά των Πελεκάνων να σε στηρίζει γι αυτό χαϊδεύω τα βρύα τίς Ρυτίδες απ΄τ΄αγκωνάρια που δένουν τους αρμούς Κρατώντας τα χαλάσματα προέρχομαι από βουνά που με Προστατεύουν από κακοτοπιές κι όταν κάποιος χτυπά Την πόρτα μου θά ναι κάποιος ξωμάχος αλλοτινού καιρού Ξεχασμένος στις σελίδες της Ιστορίας παλιό πέτρινο Γεφύρι χορταριασμένο στο έλεος της "Εγνατίας"....

-...

-...

-...

Το παρών είναι θέση και άποψη πάνω στο παρόν που βρήκαμε, που φτιάχνουμε, που ζούμε και οφείλουμε να αφήσουμε....

-...

-...

-...

Υπάρχω στο κεχριμπαρένιο φόρεμα του πρωινού με μυρωμένα χέρια και μια γέννα ακόμη Κάθε αυγή ανασαίνω πέρα απ το Φως Κάθε ξημέρωμα φανερώνεις Ζωή και αυτός ο Αγιασμός αδερφέ μου, είναι ποίημα...

Με τη Ζωή χωρίς τον Έρωτα Με την Ομορφιά δίχως την Ποίηση Με τον Καημό χωρίς το Τραγούδι Με την Ιστορία δίχως την Επανάσταση Και με το Θάνατο χωρίς τη Μνήμη Παρόν δεν έχει ο Χρόνος....

Όταν οι μυγδαλιές ανθούν μιλάνε με τον τρόπο τους για τις αξίες και τις αρχές της ζωής....