Κωμωδία

Με τον τίτλο "Στίχοι ενός άλλου" αποτυπώνεται όλη η ποιητική διαδρομή του Στρατή Πασχάλη, από το 1977 ως το 2002....

-...

-...

-...

Μπορεί ένας επιβάτης λεωφορείου μόνο με το τυχαίο του βλέμμα ν αλλάξει τη ζωή ενός ανθρώπου; Να του χαρίσει το τρίτο μάτι που μπορεί να δει το αθέατο; Να τον βυθίσει σε μια εσωτερική περιπέτεια παράξενου έρωτα, οριακών βιωμάτων, σπαρακτικών διαψεύσεων; Σε ένα μετεωρισμό ανάμεσα στο ναρκισσιστικό παιχνίδι της τέχνης και τον βαθύτερο καημό της ψυχής; Μήπως η ουσιαστική επαφή κρύβεται περισσότερο στις απρόοπτες συναντήσεις με τους αγνώστους της καθημερινότητας, σε ό,τι προσπερνούμε αδιάφορα χωρίς να προσέχουμε, και λιγότερο σε αυτούς που θεωρούμε οικείους, γνωστούς και φίλους; Τι κοινό έχουν ο Αλλοπρόσαλλος, η Κοντέσα Παράνοια, ο ερωτευμένος ταξιτζής, ο LIMBO, το αιμομικτικό ζευγάρι των ξενοδόχων, ο τοξικομανής στο Άγιο Όρος, ο ποδηλάτης του δάσους, η ηθοποιός που μισεί την ομορφιά της; Όλα αυτά βρίσκουν απάντηση σε μια αφήγηση που κόβει την ανάσα φλερτάροντας το θρίλερ και αποτυπώνει τη σιωπή....

Συγκεντρωτική έκδοση του συνόλου της ποιητικής παραγωγής ενός από τους σπουδαιότερους σύγχρονους Έλληνες ποιητές....

Η «Μεγάλη Παρασκευή» του Στρατή Πασχάλη είναι ένα συνθετικό ποίημα, με άξονα τον θάνατο του μύθου, την περιπετειώδη εσωτερική διαδρομή του σύγχρονου ανθρώπου και την αναζήτηση διεξόδου μέσα από τη λυτρωτική δοκιμασία που χαρίζει ο έρωτας...

Στο μονόπρακτο "Σολωμός - Άστραψε φως", ένας νέος άντρας, βυθισμένος στον κόσμο των σολωμικών χειρογράφων, πασχίζει να αντιμετωπίσει τα αδιέξοδα του σύγχρονου κόσμου, όταν δέχεται την επίσκεψη μιας φασματικής Γυναίκας....

Έτσι, καθώς με κοιτά το ανύπαρκτο κοινό, αντί για τραγωδία, θα πω ένα τραγούδι σαν κάτι αλλοτινό, θα πω μια μελωδία… Ένα βιβλίο γεννημένο μες’ από τη μουσική και την προφορικότητα, τον ρυθμό και τη δραματική ομιλία, τις δύο πηγές απ’ όπου αναπηδά πάντα η πρωτογενής ποίηση, χωρίς περισπούδαστες διαμεσολαβήσεις...

Μια αφηγηματική τοιχογραφία που καλύπτει την περίοδο του Πρώτου Πολέμου και της Οκτωβριανής Επανάστασης, του Μεσοπολέμου, της Κατοχής, του Εμφυλίου, του Ψυχρού Πολέμου, όχι σαν ιστορική μυθοπλασία ή βιωματική μαρτυρία, αλλά σαν υπερπραγματικό όνειρο, μέσα από τις εξομολογήσεις, μισοφανταστικές - μισοπραγματικές, μιας ξεπεσμένης κοσμοπολίτισσας καθηγήτριας γαλλικών, της κυρίας Δαμβέργη, στην πόλη ενός ανύπαρκτου νησιού, καθώς αρχίζει η δεκαετία του 1970...