Αλήθειες & Μυθεύματα τιτλοφορείται το 10o ποιητικό βιβλίο του Δημήτρη Γ...

ΔΙΑΔΡΟΜΗ Στο σκοτεινό διάδρομο της μνήμης μου, αναπολώ κάθε στιγμή που περπατούσα πλάι σου, κρατώντας το χαμόγελό σου απ’ το χέρι...

Οι στίχοι που εμπεριέχονται στο Ημερολόγιο της Γάζας δεν είναι τίποτε άλλο πάρεξ αυτό που απαντούσε ο Νίκος Καρούζος στη «διερώτησή του για να μην κάθεται άεργος»: ενθύμια φρίκης...

Η συλλογή του Κώστα Λαζαράκη «Μια Κυριακή δε φτάνει» αναμετράται με την καθημερινότητα...

Πόση ανακούφιση νιώθουμε όταν βλέπουμε αυτά τα οχήματα που αδειάζουν τους κάδους των απορριμμάτων στους δρόμους; Όταν μαζεύουν μ’ εκείνον τον χαρακτηριστικό θόρυβο της πρέσας τους τα σκουπίδια όλων μας; Παίρνοντας μαζί τους ό,τι βρώμικο πετάξαμε, ό,τι δεν χρειαζόμαστε πια; Κάπως έτσι και τούτο το βιβλίο, μάζεψε χρόνια τώρα, μπορεί και πάνω από δεκατέσσερα, τις σκέψεις και τα συναισθήματα που βάρυναν τον κάδο της ψυχής μου και τα πήρε μαζί του...

Μια ποιητική συλλογή...

Πρόκειται για μια συλλογή όπου κυριαρχεί η προσωπικότητα της δημιουργού κι αφήνει τη δική της παρακαταθήκη και άποψη για όσα απασχολούν τον άνθρωπο και την κοινωνία γενικότερα...

Το χάικου, όπως αναλύθηκε σε παλαιότερα εισαγωγικά, επεξηγηματικά μου κείμενα, δεν παρουσιάζει ή περιγράφει μία αντίθεση, αλλά τουναντίον, δημιουργεί μια ακρότατη αντίθεση ανάμεσα σε παράλληλα, παρόμοια ή ανόμοια πράγματα...

Ο άυπνος περιηγητής είναι ένας κοινός πολίτης του δυτικού κόσμου που κρατάει ηλεκτρονικό ημερολόγιο όχι για να περιγράψει τον επίσης κοινότυπο μικρόκοσμο του αλλά για να εκφράσει εκείνες τις αρχετυπικές αγωνίες που θα στοιχειώνουν την ανθρωπότητα μέχρι τον οριστικό αφανισμό της...

Πολλοί θεωρητικοί προσπάθησαν, κατά καιρούς, να ορίσουν τι είναι ποίηση...

Στιγμιότυπο Φθινοπώρου Δομημένο με τις ιδιόμορφες παρυφές των αισθήσεων και των αισθημάτων που ανήκουν σ’ όλες τις εποχές, συμπυκνωμένες σ’ έναν όγκο αφηρημένου ήλιου, ή σκορπισμένες σε γρήγορες πατημασιές, που ολοένα αλλάζουν αποτυπώματα...

Ένα μειδίαμα φυσά και πάλι τα μαλλιά του γερασμένου κόσμου...

Η αναζήτηση του χωρίς σφρίγος εαυτού από τη γέννηση μέχρι το επικείμενο τέλος...

«Συνέβη» την 3η Σεπτεμβρίου του 2009, όταν δείχνοντας στον συνάδελφο Κώστα Θεολόγου κάτι που είχα γράψει εκείνο το πρωί, μου είπε: «Άρη, αυτό είναι ποίημα»...

Όσοι γνωρίζουν την ποίησή του (και γνωρίζουν από πραγματική ποίηση) τον θεωρούν τον μεγαλύτερο εν ζωή Έλληνα ποιητή...