Ζώνει το καύκαλο της γης η βυθισμένη κόρη το χέρι της κατάρτι τα σφυρά της μάρμαρο κι ο γλύπτης κοιμάται...

μικρό μου αντίβαρο ...

Αυτή η φλούδα που ξεκολλά στο κρανίο μου στρέφεται γύρω απ’ τα μάτια και χάσκει τριγύρω παιδιά κρατημένα σφιχτά στο λαιμό μου με τραβούν προς το χώμα....

Μη με πιστεύετε....

Η "Ρητορική ένδεια" γεννήθηκε από την ανάγκη μου να μιλήσω, να πω όσα αισθανόμουν πως πυρπολούσαν το κεφάλι μου από παιδί....