Ρωσική λογοτεχνία

Μπορεί η φύση να του στέρησε από μικρή ηλικία την καλή όραση, μα με τα μάτια της ψυχής και του πνεύματος, έβλεπε πολύ καλύτερα από πολλούς συγκαιρινούς τους...

Ένα μυθιστόρημα συνομιλία του συγγραφέα με τον νεαρό εαυτό του, το οποίο περιγράφει τους τραγικούς πρώτους μήνες της γερμανικής εισβολής στην Ε...

Η νουβέλα «Το άσβηστο φεγγάρι» είναι η μυθιστορηματική απόδοση των θρύλων που κυκλοφορούσαν για τον θάνατο του Μιχαήλ Φρούνζε (1885-1925), του πολέμαρχου των Μπολσεβίκων κατά τον ρωσικό Εμφύλιο πόλεμο, βασικό ανταγωνιστή του Στάλιν και του Τρότσκι...

Ηγεμόνα μου, δεν είμαι σε θέση να σας δώσω μια σαφή αναφορά του μήνα που πέρασα στο Παρίσι, καθώς ήταν ένας μήνας πνευματικής μέθης...

Ο Ίγκορ Σαχνόφσκι συνθέτει ένα τεράστιο αφηγηματικό μωσαϊκό...

Σε αυτή τη διαχρονικά επίκαιρη νουβέλα, ο σπουδαίος, κλασικός πια, Ρώσσος συγγραφέας, Νικολάι Λεσκώφ (τον οποίο θαύμαζε ο Τολστόι και προς τον οποίο αναγνώριζε μεγάλο λογοτεχνικό χρέος, ο Τσέχωφ) καταπιάνεται με το ζήτημα της ιδιοσυγκρασιακής και πολιτισμικής σύγκρουσης Ανατολής και Δύσης...

Ένα φλογερό παιδικό ειδύλλιο ξετυλίγεται περίτεχνα σε μια ονειρικά λαμπερή Αμερική...

«Η γυναίκα που λαχταρούσε να αγαπήσει» είναι μια τριλογία που μιλά για τη ιστορία της όμορφης, ταλαντούχου και φιλελεύθερης Ελισαβέτα Τροπίνινα...

Επανακυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μετρονόμος το βιβλίο «Μεγάλοι Ρώσοι συγγραφείς – Ντοστογέφσκι, Τολστόι, Παστερνάκ , Λέρμοντοφ...

Παιδί του αιώνα του, ορμητικός, θαρραλέος, ανατρεπτικός, βούτηξε στον ωκεανό της εποχής, παρασύρθηκε από τα κύματα και βρέθηκε ολομόναχος και ξεχασμένος στην προκυμαία της Πετρούπολης - Λένινγκραντ, αφήνοντας την τελευταία του πνοή λησμονημένος από τους συγχρόνους του...

Η ελληνική βιβλιογραφία για την ρωσική σκέψη του 19ου αιώνα, εμπλουτίζεται με ένα ιδιαίτερα σημαντικό βιβλίο του Μιχαήλ Μπακούνιν...

Στα Δοκίμια για τον Ντοστογιέφσκιτης Ελένης Λαδιά τονίζεται η αντιφατικότητα των ηρώων του, η σχέση του με την Ελλάδα, το πάθος του για τα τυχερά παιχνίδια, το ευκλείδιον και μη ευκλείδιον πνεύμα του, η σύγκρισή του με τον Νίτσε, αλλά κυρίως αναδεικνύονται οι δευτερεύοντες τύποι των μυθιστορημάτων του, οι οποίοι είναι εξίσου σημαίνοντες με τούς πρωταγωνιστικούς, όπως ο Κυρίλωφ στους Δαιμονισμένους, ο Ορντίνωφ στην Σπιτονοικοκυρά, ο Σμερντιάκωφ στους Αδελφούς Καραμάζωβ, ο Ιππόλυτος Τερέντιεφ στον Ηλίθιον, ο μέθυσος Μαρμελάντωφ στο Έγκλημα και Τιμωρία κ...

Το πρώτο έργο Πόση γη χρειάζεται ο άνθρωπος έχει ως θέμα την απληστία και την ακόρεστη ματαιοδοξία του ανθρώπου να αποκτήσει όσο το δυνατόν περισσότερα...

Ακόμα και να διαβάζεις κάτι τέτοιο είναι ανείπωτα δύσκολο...

Ο Αλιέκ Τσουχόντσεφ είναι ένας ζωγράφος της ποίησης με χρωστήρα τον λόγο...