Για πολλά χρόνια στη χώρα μας, υπήρχε η εντύπωση πως η ρωσική λογοτεχνία είναι πουριτανική και δεν ασχολείται με το θέμα του σαρκικού έρωτα....

Για πολλά χρόνια στη χώρα μας, υπήρχε η εντύπωση πως η ρωσική λογοτεχνία είναι πουριτανική και δεν ασχολείται με το θέμα του σαρκικού έρωτα....

Ανθολογούνται οι: Ροστισλάβ Αμέλιν, Πάβελ Αρσένιεφ, Σεργκέι Γκέιτσενκο, Άννα Ζολοταρέβα, Κιρίλ Κορτσάγκιν, Αλεξέι Κουντρικόφ, Εντουάρτ Λουκογιάνοφ, Ντενίς Μπεζνόσοφ, Βλαντίμιρ Μπελιάεφ, Γκαλίνα Ρίμπου, Ιβάν Σοκολόφ, Ευγενία Σούσλοβα....

Ο Δανιήλ Χαρµς υπήρξε ένας από τους τελευταίους εκπροσώπους της περίφημης ρωσικής πρωτοπορίας....

Στον πυρήνα του τολμηρότερου ρωσικού μυθιστορήματος του 20ού αιώνα, που μεταφράζεται πρώτη φορά στα ελληνικά, από την πλήρη εκδοχή του 1913-1914, βρίσκεται το θέμα της πατροκτονίας....

Oι σκιές του παρελθόντος θαμμένες στους αιώνες, σχεδόν ξεχασμένες....

Το κείμενο αυτό δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο τεύχος Νο 4 του περιοδικού "Ρωσική σκέψη" με τον υπότιτλο "Για τους Δαίμονες του Ντοστογιέφσκι σε σχέση με την θεατρική του μεταφορά στο Θέατρο Τέχνης της Μόσχας....

Ο Αλεξάντρ Γκριν (1880 - 1932), ένας από τους σημαντικότερους λογοτέχνες του ρωσικού Αργυρού αιώνα, κληροδότησε στις επόμενες γενιές πλούσιο συγγραφικό έργο....

Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου, η συγγραφέας πραγματεύεται την ανάλυση της προσωπικότητας και της στάσης ζωής της Βασιλίσα, που έζησε την περίοδο της προετοιμασίας και νίκης της Οκτωβριανής Σοσιαλιστικής Επανάστασης, αλλά και τα πρώτα χρόνια της σοσιαλιστικής οικοδόμησης....

Η ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΜΟΝΗΣ Αύριο, αύριο μου λες κι όχι απόψε....

Οι τέσσερις νουβέλες του Α....

Τα διαμάντια δεν είναι πάντα οι καλύτεροι φίλοι για τα κορίτσια....

Για να ξανασυναντήσει τον άνθρωπο που αγαπά, έναν καταραμένο συγγραφέα κλεισμένο σε άσυλο, η Μαργαρίτα συμφωνεί να παραδώσει την ψυχή της στον Διάβολο....

ΤΟΜΟΣ Α: 1830-1916 Πούσκιν, Γκόγκολ, Λέρμοντοφ, Τουργκένιεφ, Σαλτικόφ-Στσεντρίν, Γκάρσιν, Κορολένκο, Ντοστογιέφσκι,Τολστόι, Γκόρκι, Τσέχοφ, Αντρέγιεφ, Κουπρίν, Μπούνιν ΤΟΜΟΣ Β: 1918-2016 Σεργκέγιεφ-Τσένσκι, Ιβάνοφ, Φούρμανοφ, Αβέρτσενκο, Μπάμπελ, Μπουλγκάκοφ, Μαντελστάμ, Ζόστσενκο, Ιλφ (Φάινζιλμπεργκ), Κολτσόφ, Γκριν, Πλατόνοφ, Σίμονοφ, Παουστόφσκι, Παστερνάκ, Ναγκίμπιν, Αντόνοφ, Αμπράμοφ, Σαλάμοφ, Σουξίν, Αστάφιεφ, Αξιόνοφ, Λιχοντέγιεφ, Κρίβιν, Ζντάνοφ, Πχιέτσουκ, Σεργκίν, Ρασπούτιν, Σολζενίτσιν, Ουλίτσκαγια, Τολστάγια, Ρούμπινα, Σουχορούκοβα (Ελευθεριάδη), Συτσόβα...

Στο "Όνειρο ενός γελοίου ανθρώπου" ο συγγραφέας αφηγείται τις εμπειρίες ενός ατόμου που θεωρεί ότι η ανθρώπινη ύπαρξη δεν έχει νόημα ούτε αξία και αποφασίζει να δώσει τέλος στη ζωή του.